I FZ 85/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Janusz Zubrzycki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Lu 635/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 28 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 stycznia 2021 r. w sprawie I SA/Lu 635/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 28 października 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zarządzeniem z 18 grudnia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału I WSA w Lublinie wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 464 zł oraz – kolejnym zarządzeniem - do podania numeru PESEL, zakreślając termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazując rygor odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz zarządzenie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 12 stycznia 2021 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a. W związku z tym, iż skarżąca do 19 stycznia 2021 r. nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi WSA w Lublinie na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił tę skargę. Skarżąca wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu pierwszej instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podniosła przy tym, że o tym, iż zostały do niej skierowane wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedziała się dopiero z postanowienia odrzucającego tę skargę, gdyż wezwania te nie zostały jej skutecznie doręczone. Jednocześnie skarżąca wskazała, że w okresie, w którym nastąpić miało doręczenie przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie, przebywała poza miejscem zamieszkania z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad bliską jej osobą, jak również ze względu na obowiązki służbowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w rozpoznawanej sprawie zostało skierowane na właściwy adres skarżącej. Wskazać następnie trzeba, że jeżeli doręczenie korespondencji nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy (por. art. 67-72 P.p.s.a.), pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres czternastu dni. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (por. art. 73 § 1-3 P.p.s.a.). Po upływie ostatniego dnia terminu, ustanawia się fikcję prawną doręczenia. Innymi słowy, w razie nieodebrania pisma złożonego w placówce pocztowej za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru (por. art. 73 § 4 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 65 § 1 P.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Stosownie do art. 65 § 2 P.p.s.a., do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. W myśl art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575, ze zm.) w zw. z § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Z 2020 poz. 819), dalej: Rozporządzenie - po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy doręczający: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz adnotacji "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis; oddaje przesyłkę niezwłocznie do właściwej placówki pocztowej operatora lub właściwego urzędu gminy. Placówka pocztowa operatora lub urząd gminy potwierdzają przyjęcie od doręczającego awizowanej przesyłki przez umieszczenie na przesyłce odcisku datownika i podpisu przyjmującego (§ 7 ust. 2). Awizowaną przesyłkę przechowuje się w placówce pocztowej operatora lub urzędzie gminy przez siedem kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, o którym mowa w § 6 (§ 7 ust. 3). W myśl § 10 Rozporządzenia przesyłkę niepodjętą placówka pocztowa operatora opatruje na stronie adresowej adnotacją "nie podjęto w terminie" oraz odciskiem datownika i wraz z formularzem potwierdzenia odbioru odsyła sądowi wysyłającemu niezwłocznie po upływie ostatniego dnia do odbioru przesyłki. Z powyższym koresponduje § 11 ust. 1 i 3 Rozporządzenia, który określa jakiego rodzaju adnotacje i o jakiej treści są czynione na potwierdzeniu odbioru, stanowiąc kolejno, że jeżeli do doręczenia przesyłki nie doszło, to doręczający dokonuje adnotacji o przyczynie niedoręczenia przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz umieszcza na tym formularzu datę i składa swój podpis (ust. 1). Placówka pocztowa operatora, po potwierdzeniu przyjęcia przesyłki od doręczającego w sposób określony w § 7 ust. 2, niezwłocznie odsyła przesyłkę wraz z formularzem potwierdzenia odbioru sądowi wysyłającemu (ust. 3). W niniejszej sprawie z adnotacji na kopercie i formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przesyłka zawierająca zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi była dwukrotnie awizowana - w dniach 29 grudnia 2020 r. i 7 stycznia 2021 r. (zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej B. umieszczono przy tym w oddawczej skrzynce pocztowej), a następnie - z uwagi na jej niepodjęcie w terminie - zwrócona do nadawcy (WSA w Lublinie) 15 stycznia 2021 r. W związku z powyższym prawidłowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, na podstawie art. 73 § 4 P.p.s.a., że przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenia została doręczona 12 stycznia 2021 r. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w zażaleniu skarżąca poza gołosłownym stwierdzeniem, iż nie doręczono jej skutecznie zarządzeń Przewodniczącej Wydziału I WSA w Lublinie z 18 grudnia 2020 r. nie zawarła jakiejkolwiek argumentacji, która mogłaby wskazywać na wadliwość zastosowanej procedury doręczenia. Mając zatem na uwadze, że w niniejszej sprawie nie została podważona skuteczność doręczenia skarżącej w dniu 12 stycznia 2021 r. zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz podania numeru PESEL, a także uwzględniając, iż w terminie 7 dni od ww. daty doręczenia zarządzenia te nie zostały wykonane, należy przyjąć, że WSA w Lublinie prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. (zgodnie z którym sąd postanowieniem na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie) oraz art. 220 § 3 ww. ustawy (w myśl którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd). Dla oceny w powyższym zakresie nie mają znaczenia argumenty skarżącej, iż z przyczyn rodzinnych i służbowych nie przebywała ona pod adresem wskazanym w skardze jako adres do doręczeń w okresie, w jakim podjęto próbę doręczenia jej wezwania, i z tego względu – bez swojej winy – nie uzupełniła braków formalnych skargi. Okoliczności te będą przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji rozpoznającego sformułowany przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu, co nastąpi po prawomocnym zakończeniu niniejszego postępowania dotyczącego jedynie prawidłowości odrzucenia skargi przez WSA w Lublinie na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.