I FZ 74/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. [...]sp. z o. o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Łd 609/20 odrzucające skargę A. [...] sp. z o. o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 października 2020 r., nr [...], w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za III kwartał 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Łd 609/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. [...] sp. z o. o. z siedzibą w L. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za III kwartał 2015 r. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia została uznana za doręczoną z dniem 11 stycznia 2021 r, a ponieważ w wyznaczonym terminie wpis nie został uiszczony, to skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Od powyższego postanowienia Spółka złożyła zażalenie zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu strona podniosła, że próba doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi miała miejsce w dniu 28 grudnia 2020 r., jednakże ze względu na brak osoby uprawnionej do odbioru przesyłek, listonosz powinien zostawić awizo dla Skarżącej, czego jednakże nie uczynił. Ponadto listonosz powinien po siedmiu dniach dostarczyć ponownie awizo dla Skarżącej, lecz także w tym przypadku awizo nie zostało Spółce przekazane. Dodatkowo podkreślono, że osoba uprawniona do odbioru przesyłek w dniu 28 grudnia 2020 r. stawiła się placówce pocztowej celem obioru korespondencji w innych sprawach, jednakże nie wydano jej wszystkich przesyłek, gdyż pominięta mi.in. została przesyłka kierowana z Sądu w niniejszej sprawie. W sumie Skarżąca nie miała wiedzy o tym, że należy uzupełnić skargę. Strona zaznaczyła, że złożyła reklamację na działanie operatora pocztowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym – jak to wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. – w sytuacji, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Z powyższego wynika, że konsekwencja w postaci odrzucenia skargi z powodu braku uiszczenia należnej opłaty, może mieć miejsce w razie wykazania, że strona prawidłowo wezwana została do uzupełnienia braku (czemu nie sprostała), a innymi słowy, że zgodnie z przepisanymi zasadami doręczone jej zostało wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Za podstawę oceny w tym zakresie, Sąd pierwszej instancji przyjął przepisy art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. z których wynika, że jeżeli doręczenie nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy, pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres czternastu dni. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego 14-dniowego okresu. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu dokonane zostało w zgodzie z przywołanymi przepisami. W aktach sprawy znajduje się niedoręczona Skarżącej przesyłka oraz zwrotne potwierdzenie odbioru (karty 18-19). Adnotacja o awizowaniu pisma w dniu 28 grudnia 2020 r. została umieszczona zarówno na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki, jak i na potwierdzeniu odbioru, podobnie jak adnotacja o powtórnym awizowaniu (w dniu 5 stycznia 2021 r.). Adnotacje o awizowaniu opatrzone zostały podpisem doręczającego. Z potwierdzenia odbioru jednoznacznie przy tym wynika, w jakim miejscu były pozostawione awiza. Doręczyciel oznaczył wyraźnie, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Przy tym Poczta dokonała zwrotu przesyłki nadawcy w dniu 13 stycznia 2021 r., co pozwala uznać, że przez okres 14 dni od dnia pierwszego awiza była ona przechowywana w placówce pocztowej. Skarżąca spółka, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu, jakim jest potwierdzenie odbioru, powinna przedstawić na to wprost przeciwdowód lub wykazać, że to co stwierdził doręczyciel nie mogło mieć miejsca w obiektywnie istniejącej rzeczywistości. Tymczasem strona, powołując się gołosłownie na niepozostawienie przez doręczyciela zawiadomień, nie podniosła niczego, co mogło przemawiać za prawdziwością jej twierdzeń. Wskazanie, że spółka złożyła reklamację nie zostało potwierdzone dołączeniem dowodu w tym zakresie. W świetle powyższego słusznie przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu zostało dokonane w dniu 11 stycznia 2021 r., a wobec nieuiszczenia wpisu w terminie 7 dni, skarga podlegała odrzuceniu. Ze wskazanych powyżej przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.