I FZ 74/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 790/18, o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2018 r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 790/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M.C. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 22 czerwca 2018 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. 2. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że: - Skarżący w odpowiedzi na wezwanie (wystosowane w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 sierpnia 2018 r. - przyp. NSA) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł wniósł o zwolnienie do kosztów sądowych; - zarządzeniem z dnia 23 października 2018 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (ponieważ Skarżący w zakreślonym terminie nie usunął braków tego wniosku - przyp. NSA); - zarządzenie referendarskie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2018 r. (doręczonym Skarżącemu osobiście w dniu 12 grudnia 2018 r. - przyp. NSA); - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2018 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi; - z powodu nieobecności adresata przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy w dniu 13 grudnia 2018 r. i po raz drugi w dniu 21 grudnia 2018 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 31 grudnia 2018 r.; - Skarżący nie zastosował się do wezwania, co prowadziło do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) 3. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. przez nieuprawnione zastosowanie. Podniósł, że wezwanie sądowe zostało wystosowane przedwcześnie, gdyż Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponadto nie otrzymał on wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i nie został prawidłowo zawiadomiony przez operatora pocztowego o awizowaniu przesyłki sądowej. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako oczywiście pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 P.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis - a z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie - podlega odrzuceniu. 4.2. Wyjaśnić należało, odmiennie niż zdaje się zakładać Skarżący, że na etapie, który wymagał wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (w kwocie 100 zł) nie toczyło się już postępowanie w przedmiocie prawa pomocy i Skarżącemu nie przysługiwało zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący złożył co prawda wcześniej wniosek o przyznanie prawa pomocy, ale na wezwanie nie uzupełnił jego braków (rubryk od 5 do 11 formularza PPF) i dlatego ów wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 790/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 października 2018 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpatrzenia, o czym Skarżący został zawiadomiony przy piśmie z dnia 6 grudnia 2018 r., doręczonym w dniu 12 grudnia 2018 r. (karty 25-26 akt dotyczących prawa pomocy). W świetle podanych okoliczności nie można było podzielić twierdzenia zawartego w zażaleniu o przedwczesnym wystosowaniu do Skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu. 4.3. Nadto z akt sądowych wynika, że proces doręczania Skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi przebiegał prawidłowo. Sąd pierwszej instancji przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była dwukrotnie awizowana - odpowiednio w dniach: 13 i 21 grudnia 2018 r. W aktach sądowych znajduje się niedoręczona Skarżącemu przesyłka oraz dokument "Potwierdzenie odbioru" (karta 20). Adnotacja o awizowaniu korespondencji w dniu 13 grudnia 2018 r. została umieszczona zarówno na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki (kopercie), jak i na potwierdzeniu odbioru. Z kolei adnotację o powtórnym awizowaniu (mającym miejsce w dniu 21 grudnia 2018 r.) zamieszczono na stronie adresowej tej przesyłki (kopercie). Obie z wymienionych informacji opatrzone zostały podpisem doręczającego. Z potwierdzenia odbioru wynika także, w jakim miejscu były pozostawione awiza. Doręczyciel poczty oznaczył mianowicie, że zawiadomienie o pozostawieniu pism umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. W przedstawionych okolicznościach ziściły się zatem prawne wymogi niezbędne do przyjęcia fikcji prawnej o doręczeniu przedmiotowej korespondencji (wezwania do uiszczenia wpisu od skargi). Prawidłowo zatem - bo zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. - Sąd pierwszej instancji uznał przesyłkę za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Natomiast Skarżący zupełnie gołosłownie podnosił, że nie został prawidłowo zawiadomiony przez operatora pocztowego o awizowaniu przesyłki sądowej. W konsekwencji, mając na uwadze nie uiszczenie przez Skarżącego wpisu od skargi, zasadnie Sąd ten odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. 4.4. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.