I FZ 74/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. [...] sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Po 1222/17 w sprawie ze skargi N. [...] sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 19 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu do przekazania w formie jednolitych plików kontrolnych informacji o prowadzonej ewidencji postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

I FZ 74/18 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 7 lutego 2018 r., I SA/Po 1222/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę N. [...] sp. z o.o. w P. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych (w postaci dokumentów wykazujących umocowanie do działania w imieniu spółki), tj. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona domagała się uchylenia ww. orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Weryfikując wymogi formalne przedmiotowego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że przedłożone przez reprezentującego spółkę adwokata pełnomocnictwo zostało udzielone 29 listopada 2016 r. przez dyrektora generalnego (naczelnego), który z kolei legitymuje się umocowaniem prezesa zarządu spółki z 18 lipca 2017 r. (k. 40-41 akt sąd.). W tym zaś stanie rzeczy nie jest znana podstawa prawna działania tegoż dyrektora, pozwalająca na umocowanie przez niego profesjonalnego pełnomocnika w 2016 r. Dyrektor ów przedstawił bowiem swoje umocowanie z daty późniejszej (tj. z 2017 r.), aniżeli data udzielonego przez niego (dalszego) pełnomocnictwa (tj. z 2016 r.). Jednocześnie nie wynika z treści pełnomocnictwa udzielonego dyrektorowi, by potwierdzało ono czynności dokonane w okresie poprzedzającym to umocowanie. Należy zatem uznać, że wnosząc zażalenie pełnomocnik spółki nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, co w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 193 oraz art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy uznać za brak formalny zażalenia podlegający uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału. Z tych powodów Sąd kasacyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ww. ustawy.