I FZ 71/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie odrzucające zażalenie z dnia 4 lutego 2022 r. sygn. akt I SPP/Po 152/21 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2021 r. nr 3001-IOV-11.4103.42.2020 (3001-IOV1.4103.172.2019) w przedmiocie podatku od towarów i usług od sierpnia 2015 r. do września 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2022 r., sygn. akt I SPP/Po 152/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej jako: skarżąca) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2021 r. o sygn. akt I SPP/Po 152/21 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy skarżącej. W uzasadnieniu swojego postanowienia WSA wskazał, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne, wskazując, że w niniejszej sprawie WSA rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego działał jako sąd drugiej instancji, a w konsekwencji wydane w wyniku takiego procedowania postanowienie jest prawomocne. 2. Od powyższego postanowienia zażalenie wywiodła skarżąca, zarzucając mu naruszenie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019r., poz. 2325 ze zm. dalej jako: p.p.s.a.) poprzez odrzucenie zażalenia zamiast przekazania do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu tego zarzutu autor zażalenia wskazał, że "w ocenie pełnomocnika wniosek o merytoryczne rozpatrzenie zażalenia [...] zasługuje na uwzględnienie". W świetle tej argumentacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Z kolei zgodnie z 178 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Stosownie do treści art. 194 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 260 p.p.s.a. Sąd rozpoznając sprzeciw m.in. od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. 5. Należy w pełni podzielić przywołaną w zaskarżonym postanowieniu argumentację WSA, że wniesione zażalenie od postanowienia rozpoznającego sprzeciw na postanowienie referendarza jest niedopuszczalne. Należy wyraźnie podkreślić, że od postanowień WSA wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 260). Z powyższych względów rozpoznawane zażalenie jest zupełnie pozbawione usprawiedliwionych podstaw i wprost niedopuszczalne w świetle literalnego brzmienia przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.