I FZ 7/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1450/19 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi G.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 31 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie wystawienia faktur VAT postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 31 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1450/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi (pisma) G.G. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej. G.G. (dalej: "strona" lub "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "Skarga - Prośba". Wskazał w nim, że sprawa dotyczy postanowienia z 5 listopada 2019 r. oraz decyzji z 29 sierpnia 2019 r. W odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie do sprecyzowania, czy powyższe pismo zostało skierowanego do sądu jako skarga na postanowienie, czy decyzję, pismem z 2 stycznia 2020 r. G.G. wyjaśnił, że należy je traktować jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że z treści pisma skarżącego z 2 stycznia 2020 r. wynika, że złożył on wniosek, o którym jest mowa w art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa"). Domaga się on bowiem, aby organ umorzył zaległości podatkowe określone w decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 31 października 2019 r. Wyjaśnił przy tym, że pismo z 19 grudnia 2019 r. zatytułował "Skarga - Prośba", ponieważ nie zna Ordynacji podatkowej. Powyższe oznacza, że skarżący nie zaskarżył ani postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 5 listopada 2019 r., ani decyzji tego organu z 29 sierpnia 2019 r. Tym samym w ocenie Sądu postępowanie okazało się bezprzedmiotowe, skoro skarżący nie domaga się od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, aby ten w ramach swoich kompetencji przeprowadził kontrolę wspomnianych aktów. W istocie rzeczy pismo to zostało skierowane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie i zawiera wniosek o umorzenie zaległości podatkowej, tyle tylko, że zostało błędnie zatytułowane i zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez bezpodstawne uznanie, że jakoby postępowanie w niniejszej sprawie miało stać się bezprzedmiotowe pomimo faktycznego zaskarżenia decyzji wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieliczce z 29 sierpnia 2019 r. oraz decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 31 października 2019 r. W ocenie skarżącego zasadniczą wadą dokonanej przez Sąd pierwszej instancji kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w tym zakresie, była nieprawidłowa wykładnia oświadczenia woli skarżącego i nieprawidłowe ustalenie w związku z powyższym stanem faktycznym. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Pismem z 4 grudnia 2019 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "skargę – prośbę" na postanowienie z 5 listopada 2019 r. oraz decyzję z 29 sierpnia 2019 r. W pierwszym zdaniu wskazał, że wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na postanowienie z 5 listopada 2019 r. wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, prosi o zmianę decyzji i umorzenie należności podatku. Organ pismem z 30 grudnia 2019 r. udzielił odpowiedzi na przedmiotową skargę. Wskazał, że skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 31 października 2019 r. (doręczona skarżącemu 5 listopada 2019 r.), utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 29 sierpnia 2019 r. w sprawie określenia za lipiec 2014 r. podatku do zapłaty w wysokości 40.295 zł z tytułu wystawienia faktur VAT (art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., Nr 177, poz. 1221 ze zm.). Jednocześnie organ odwoławczy przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie korespondencję od skarżącego, stanowiącą odpowiedz na pismo organu w kwestii udzielenia wyjaśnienia czy pismo (skargę) strony należy traktować także jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowych. Odpowiedz skarżącego na powyższe wezwanie była twierdząca. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarżący nie zaskarżył ani postanowienia, ani decyzji organu, a domagał się jedynie umorzenia zaległości. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji. Skarżący wielokrotnie powtarzał, że znajomość prawa i jego regulacji pozostaje poza zakresem jego umiejętności. Odpowiadając na wezwanie organu, celem doprecyzowania czy pismo skierowane przez niego do Sądu jako skarga na wymienione postanowienie i decyzję, należy traktować także jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, skarżący wskazał, że tak. Zwrot "traktować także jako" został rozumiany przez skarżącego prawidłowo. Odpowiadając na wezwanie wskazał, że jego pismo należy traktować w ten sposób. W sytuacji tak zredagowanego wezwania (także jako), oświadczenie woli złożone przez stronę należało odczytać w ten sposób, że skarżący domaga się i rozpoznania jego skargi, oraz także składa wniosek o umorzenie zaległości. Z pism skarżącego nie wynika aby rezygnował on z rozpoznania skargi na decyzję organu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, co podkreślone jest w treści zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.