I FZ 69/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 1109/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. D. S. (dalej: Strona lub Skarżąca) pismem z dnia 1 kwietnia 2026 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 1109/25. 2. Postanowieniem tym Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę Strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lipca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2021 r. oraz orzekł o zwrocie Skarżącej kwoty 500 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi [kwota ta stanowiła tylko część należnego od skargi wpisu - przyp. NSA]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że: - odrębnymi zarządzeniami z dnia 30 grudnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 37.095 zł i wezwał Skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, o kwotę 613 zł (Strona uiściła bowiem 500 zł w sytuacji, gdy należny wpis wynosił 1.113 zł); - wezwanie uznano za doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 stycznia 2026 r. na zasadzie fikcji prawnej doręczenia (tj. na skutek upływu terminu odbioru przesyłki z placówki pocztowej, po uprzednim dwukrotnym jej awizowaniu); - Strona nie uiściła brakującej części wpisu w wyznaczonym jej terminie i dlatego skargę należało odrzucić. 3. W zażaleniu na to postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając Sądowi naruszenie art. 220 § 1 P.p.s.a. Jej zdaniem opłata należna od skargi została uiszczona i sprawie powinien zostać nadany dalszy bieg. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. 4. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu. 4.1. Z art. 220 § 3 P.p.s.a. wynika, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro mimo prawidłowego wezwania Skarżąca nie uiściła brakującej części wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, a jednocześnie nie była zwolniona od kosztów sądowych w całości lub w części, to nie zachodziły podstawy do kwestionowania zasadności odrzucenia skargi jako nieopłaconej w odpowiedniej wysokości w zakreślonym terminie. 4.2. Skarżąca - reprezentowana w postępowaniu zażaleniowym przez tego samego adwokata co w sprawie ze skargi - nie kwestionowała ustalenia i przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że wezwanie do uiszczenia brakującej części wpisu zostało doręczone - w trybie fikcji prawnej - jej pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2026 r. (k. 47 i 48 akt sądowych). Nie podważała też, że w takim przypadku siedmiodniowy termin do uiszczenia części wpisu od skargi upływał z dniem 5 lutego 2026 r. (był to czwartek). Okolicznością niesporną pozostawało i to, że brak fiskalny skargi w tym terminie nie został uzupełniony. Jednocześnie autor zażalenia nie kwestionował wysokości wskazanej opłaty sądowej. 4.3. W rezultacie przyjąć należało, że wobec nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym prawidłowo orzeczono zaskarżonym postanowieniem. 4.4. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, stosownie do art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.