I FZ 64/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 818/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2022 r., nr 1401-IOV-5.4103.214.2021.KB w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 818/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia wynika, że powodem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: Ppsa), było nieopłacenie w terminie należnego wpisu sądowego oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wezwania do usunięcia ww. braków (w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi) skutecznie doręczono skarżącej w dniu 4 listopada 2022 r. Strona nie udzieliła odpowiedzi na przedmiotowe wezwania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i uznanie, że skarga została opłacona oraz wniesiona w terminie. W treści zażalenia strona wyjaśniła, że nie zrozumiała treści wezwania i nieprawidłowo zaadresowała przesyłkę, wysyłając ją do niewłaściwego organu, a ponadto błędnie przyjęła 30-dniowy (a nie 7-dniowy) termin do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pismami z dnia 28 października 2022 r. skarżąca została zobowiązana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego, jak również została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały odebrane przez skarżącą w dniu 4 listopada 2022 r. (k. 21 akt sąd.). Skarżąca nie uczyniła zadość przedmiotowym wezwaniom w wyznaczonym do tego terminie. W dniu 14 listopada 2022 r. (tj. w ostatnim dniu terminu wyznaczonego w wezwaniu) skarżąca przesłała podpisaną skargę niezgodnie z wezwaniem do Izby Skarbowej w Warszawie, zamiast do właściwego Sądu (zob. k. 31-34 akt sąd.). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie przekazał przedmiotową skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 25 listopada 2022 r. (zob. k. 27 akt sąd.). Należny wpis od skargi strona uiściła natomiast dopiero w dniu 9 grudnia 2022 r. (k. 42 akt sąd.). W świetle wskazanych okoliczności za prawidłowe należało uznać ustalenie Sądu pierwszej instancji, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi, zgodnie z doręczonymi jej wezwaniami, w wyznaczonym terminie. Wnioskowi takiemu nie zaprzeczyła zresztą skarżąca, przyznając wprost, że skierowała skargę do niewłaściwego adresata i uiściła należny wpis, błędnie zakładając, że może tego dokonać w terminie trzydziestu dni "od daty przesłania prawidłowo podpisanej skargi" (zob. s. 2 zażalenia). Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł tym samym podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W myśl unormowań zawartych w art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, Sąd pierwszej instancji był bowiem zobligowany do odrzucenia skargi z uwagi na jej nieopłacenie oraz nieuzupełnienie braków formalnych w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwań. Końcowo wyjaśnienia wymagało, że argumentacja zażalenia wyjaśniająca przyczyny opóźnienia (tj. powody błędnego zaadresowania przesyłki i omyłkowego ustalenia terminu opłacenia środka zaskarżenia) pozostawała bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminowi mogą bowiem stanowić przedmiot badania w ramach odrębnego postępowania dotyczącego przywrócenia terminu (o co skarżąca wnosiła równocześnie w treści zażalenia). Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.