I FZ 6/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 446/18 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2018 r., nr 0601-IOV-2.4103.240.2017.21 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2012 r. do grudnia 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 11 października 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 446/18 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." w zw. z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", wezwał M. J., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500,00 zł. Skarżący powyższe zarządzenie zakwestionował w zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast jeżeli przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 P.p.s.a. należny jest w niej wpis stały. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej do WSA w Lublinie skargi Strony jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 13 kwietnia 2018 r. W decyzji tej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 22 września 2017 r., w części dotyczącej sierpnia 2012 r., określając za ten miesiąc zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 1.416,00 zł (zmniejszono zobowiązanie o 43 zł) i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie. Podstawą powyższych decyzji organów podatkowych było określenie zaniżenia przez Podatnika we wskazanych okresach rozliczeniowych należnego podatku od towarów i usług. Zaniżenie to określono na kwotę 53.310,84 zł. Bez wątpienia zatem w sprawie należny był wpis stosunkowy, zaskarżona decyzja bowiem stwierdzała istnienie określonej należności pieniężnej. Wartością przedmiotu zaskarżenia w sprawie była kwota 53.311,00 zł (zgodnie bowiem z art. 215 § 2 P.p.s.a. oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych). Zgodnie natomiast z § 1 pkt 3 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku wartości przedmiotu zaskarżenia ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500,00 zł. 2% od 53.311,00 zł nie przekracza kwoty 1.500,00 zł zatem w sprawie należnym wpisem był wpis w kwocie 1.500,00 zł i o taki też wpis wezwano Stronę w zaskarżonym zarządzeniu, która nie była zwolniona od kosztów sądowych chociażby w części, ani nie jest zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów na podstawie art. 239 P.p.s.a. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.