I FZ 57/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 752/24, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 września 2024 r., nr 0401-IOV1.603.5.2024, w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 752/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę S.J. (dalej "strona" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy (dalej "organ") z 12 września 2024 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że mimo skutecznego doręczenia stosownego wezwania skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w pełnej wysokości. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że wbrew twierdzeniom sądu uiściła opłatę od skargi zgodnie z treścią wezwania z 6 grudnia 2024 r. Wskazała, że przedmiotowym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał ją do uiszczenia wpisu od skargi, a ona dokonała opłaty zgodnie z treścią wezwania. W tym stanie rzeczy skardze powinien zostać nadany dalszy bieg, a skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji skierowania do niej wezwania o nieprawidłowej treści. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), dalej "rozporządzenie", wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wraz z wniesieniem skargi na decyzję organu wydaną w trybie wznowienia postępowania podatkowego skarżąca uiściła wpis od tej skargi w kwocie 100 zł (okoliczność ta jest bezsporna, wpłata z 14 października 2024 r. — k. 10, 47 oraz 74), tj. w kwocie niższej niż wynika to z treści § 2 ust. 5 rozporządzenia. W konsekwencji Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (dalej "przewodniczący wydziału") zarządzeniem z 6 grudnia 2024 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W treści zarządzenia powołano się na § 2 ust. 5 rozporządzenia, z którego wynika wysokość wpisu w sprawie ze skargi skarżącej. Wezwanie zostało doręczone stronie 10 grudnia 2024 r. na wskazany przez nią uprzednio adres elektroniczny, a prawidłowość tej czynności nie jest w żaden sposób kwestionowana. W związku z tym termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał 17 grudnia 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, do dnia wydania zaskarżonego postanowienia wpis uzupełniający nie został uiszczony (vide k. 50), a w odpowiedzi na wezwanie skarżąca przesłała do sądu pierwszej instancji potwierdzenie dokonania wpłaty tytułem wpisu od skargi kwoty 100 zł z 14 października 2024 r. (vide k. 47). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca, prawidłowo wezwana do uzupełnienia wpisu od skargi oraz poinformowana, jakie skutki wynikają z niewykonania wezwania, w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Skoro zatem wpis od skargi nie został uiszczony w prawidłowej wysokości w terminie zakreślonym w wezwaniu, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w zażaleniu podnosi, że sąd pierwszej instancji błędnie i dowolnie przyjął, że została ona wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego i w zakreślonym terminie nie uzupełniła kwoty wpisu, o jaką była wzywana, co przesądzało o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu w pełnej wysokości. Tymczasem zdaniem skarżącej została ona wezwana do uiszczenia kwoty 100 zł (co wprost wynika z treści zarządzenia przewodniczącego wydziału z 6 grudnia 2024 r.) i kwotę tę uiściła, co winno wiązać się z nadaniem skardze biegu, a strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji skierowania do niej wezwania o nieprawidłowej treści. Ze stanowiskiem tym jednak nie sposób się zgodzić. Jak bowiem wynika z akt sprawy, zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 6 grudnia 2024 r. zatytułowanym "Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego" skarżąca została wezwana do "(...) uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 września 2024r. nr 0401-IOV1.603.5.2024 w kwocie 100 (słownie sto) złotych, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 535).(...)" (pisownia oryginalna). Zarówno zatem tytuł pisma procesowego z 6 grudnia 2024 r., jak i zacytowany fragment jego treści wprost wskazują, że przewodniczący wydziału wzywał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, nie zaś do uiszczenia wpisu, wraz ze wskazaniem stosownego przepisu, z którego wynika przewidziana rozporządzeniem wysokość należnej w sprawie opłaty sądowej. Nie jest zatem prawdą, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, co też uczyniła i na dowód czego w odpowiedzi na wezwanie przesłała stosowne potwierdzenie (dowód wpłaty z 14 października 2024 r.). Zarządzenie z 6 grudnia 2024 r. wzywające do uzupełnienia wpisu tę okoliczność już bowiem uwzględniało. W konsekwencji chybiony jest zarzut zażalenia, że zarządzenie przewodniczącego wydziału z 6 grudnia 2024 r. miało nieprawidłową treść. Dodatkowym potwierdzeniem prawidłowości podjętego w sprawie przez sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi z uwagi na jej niepełne opłacenie w wyznaczonym przez ten sąd terminie jest też fakt, że jak wynika z dokumentów załączonych do rozpoznawanego obecnie zażalenia, wpłaty kwoty 100 zł na poczet uzupełnienia wpisu od skargi skarżąca dokonała dopiero 5 lutego 2025 r., tj. nie tylko po upływie wyznaczonego przez sąd terminu (co miało miejsce 17 grudnia 2024 r.), ale także już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Wpłata ta nie może być zatem uznana za skuteczne uzupełnienie braku fiskalnego skargi, warunkujące nadanie tej skardze dalszego biegu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.