I FZ 47/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 824/17 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 3 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2011 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 824/17, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. dalej p.p.s.a.), oraz § 1 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 dalej: rozporządzenie), wezwał G. K. (dalej: "skarżący") - do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 3 czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2011 r. - w kwocie 772 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu wskazał na swoją trudną sytuację materialną uniemożliwiającą uiszczenie wpisu od wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż w nim podniesione. W przedmiotowej sprawie skarżący wprawdzie w treści pisma zatytułowanego zażalenie wskazał, że zaskarża w całości zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Rzeszowie z 15 grudnia 2017 r. i wnosi o jego uchylenie, to jednak cała treść powyższego pisma dotyczy w istocie trudnej sytuacji materialnej skarżącego i niemożliwości z tego powodu uiszczenia wpisu od skargi. Uwzględniając zatem argumentację zawartą w treści tego pisma, Sąd pierwszej instancji powinien ocenić, czy pismo to w istocie nie jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma, to w takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony (post. NSA z dnia 28 września 2010 r., I FZ 279/10, Legalis). Podkreślić również należy, że Sąd, mając wątpliwości co do rzeczywistych zamiarów strony skarżącej, wobec niejasnej treści skargi (zażalenia), powinien ją wezwać do określenia, jak ma potraktować jego pismo, pouczając stronę o skutkach prawnych dokonywanych czynności, stosownie do art. 6 p.p.s.a. Z faktu, że strona nieumiejętnie formułuje swoje stanowisko, nie można wywodzić negatywnych konsekwencji, skoro skarga (zażalenie) do sądu administracyjnego nie podlega rygorowi sporządzenia przez podmiot profesjonalny (post. NSA z 3.7.2008 r., II OZ 700/08, Legalis). Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd instancji pierwszej nie dostrzegł tego problemu. Uznał, że tytuł pisma determinuje przedmiot jego zakresu, przez co nie wezwał strony skarżącej do sprecyzowania, czy pismo to stanowi zażalenie na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu, czy też wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższe uzasadnia uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 grudnia 2017 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, tak aby skarżący mógł w sposób prawidłowy określić jakie były jego intencje. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.