I FZ 43/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 107/18 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2017 r., nr 0201-IOR.4002.25.2017 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 6 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 107/18 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 1 i 2 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." i w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", wezwał A. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 107/18, mocą którego odmówiono Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 14 czerwca 2018 r., poprzez jego podpisanie. Skarżący w zażaleniu wnosił o uchylenie lub zmianę powyższego zarządzenia. Zarzucił przy tym obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia w szczególności, poprzez wezwanie strony do dokonania opłaty wpisu sądowego przy jednoczesnym braku prawomocności wydanego zarządzenia, który to wymóg winien poprzedzać wezwanie do uiszczenia wpisu oraz brak zastosowania § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 107/18, mocą którego odmówiono Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 14 czerwca 2018 r., poprzez jego podpisanie, podlegało opłacie bowiem nie było to zażalenie wolne od wpisu na podstawie art. 220 § 4 P.p.s.a., czy też art. 227 § 2 P.p.s.a. Prawidłowo również ustalona została wysokość wpisu od zażalenia. Zgodnie bowiem z powołanym w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis ten wynosi 100 zł. Do uchylenia zaskarżonego zarządzenia nie mogła przyczynić się również argumentacja Strony podnoszona w zażaleniu. Obowiązek uiszczenia opłaty sądowej, jaką jest wpis, oraz jej wysokość wynikają wprost z przepisów prawa (art. 230 § 1 P.p.s.a. i przepisu rozporządzenia) nie zaś z treści zarządzenia przewodniczącego (które ma w tym zakresie charakter deklaratoryjny). Dlatego też kwestia prawomocności takiego zarządzenia pozostaje bez wpływu na obowiązek strony skarżącej uiszczenia należnej opłaty. Całkowicie niezrozumiały był natomiast zarzut niezastosowania w sprawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, skoro to właśnie na podstawie tego m.in. przepisu wezwano Skarżącego w zaskarżonym zarządzeniu, do uiszczenia wpisu od zażalenia. W świetle powyższych rozważań zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.