I FZ 352/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, , , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. we W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 1105/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Przewodniczącemu Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

I FZ 352/15 UZASADNIENIE W zaskarżonym zarządzeniu z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 1105/15, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dalej: Przewodniczący Wydziału), działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. we W. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. (dalej: organ odwoławczy) z dnia 31 stycznia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. na kwotę 226 270 zł i wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 263 zł, w terminu 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie, wskazując, że uczyniła zadość wezwaniu do wskazania wysokości przedmiotu sporu, wskazując wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 7 037 zł, która wynika bezpośrednio z zaskarżonej decyzji. Jest dla spółki niezrozumiałe wydanie zarządzenia ustalającego wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 226 270 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie dwukrotnie kierowane były do spółki wezwania mające na celu ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Pierwsze z wezwań, z dnia 25 maja 2015 r., związane było z niewypełnieniem przez skarżącą wymogu z art. 215 p.p.s.a., tj. niepodaniem przez nią w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, od której zależy wysokość opłaty. Z kolei w wykonaniu zarządzenia z dnia 17 czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia rozbieżności w wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej przez nią (kwota 7 037 zł) i przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę (kwota 226 270 zł). W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca wskazała, że podana przez nią wartość przedmiotu zaskarżenia wynika bezpośrednio z zaskarżonej decyzji – wskazano ją w komparycji tej decyzji. Skarżąca stwierdziła, że nie umie się odnieść do kwoty wskazanej przez organ odwoławczy. W zaskarżonym zarządzeniu Przewodniczący Wydziału, choć jednoznacznie opowiedział się za wartością przedmiotu zaskarżenia wskazaną przez organ odwoławczy i na jej podstawie określił wysokość wpisu od skargi, nie wyjaśnił spółce w żaden sposób motywów podjętej przez siebie decyzji, co spowodowało, że skarżąca, działając wszak bez profesjonalnego pełnomocnika, pozbawiona została wiedzy na temat powodów, którymi kierował się Przewodniczący Wydziału. Nadto warto zauważyć, że Przewodniczący Wydziału wskazał w zarządzeniu z dnia 17 czerwca 2015 r. rygor wyznaczenia wpisu od skargi w związku z art. 218 p.p.s.a. jako konsekwencję niezastosowania się przez skarżącą do wezwania o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy wartościami przedmiotu zaskarżenia podanymi przez nią i organ odwoławczy. Zrozumiałe są w związku z tym wątpliwości spółki w sytuacji, gdy w istocie – mimo wypełnienia przez nią wezwania – rygor taki został zastosowany, i to bez żadnego wyjaśnienia takiego działania przez Przewodniczącego Wydziału. Choć z art. 218 p.p.s.a. wynika, że Przewodniczący Wydziału nie jest związany wartością przedmiotu zaskarżenia podaną przez skarżącą, to w sytuacji, gdy skarżąca działa bez profesjonalnego pełnomocnika, a nadto wykonała wszystkie kierowane do niej wezwania i może pozostawać w przekonaniu, że to podana przez nią wartość będzie brana pod uwagę przy określaniu wysokości wpisu, Przewodniczący Wydziału powinien wskazać powody, dla których uznał, że prawidłowa jest wartość przedmiotu zaskarżenia podana przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę. Należy uznać, że gdyby postępowanie Przewodniczącego Wydziału było dla spółki czytelne, mogłaby ona odstąpić od skarżenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, bądź w inny sposób sformułowałaby zażalenie (gdyż byłyby dla niej zrozumiałe motywy Przewodniczącego Wydziału, a tym samym spółka mogłaby się z nimi zgodzić lub w bardziej świadomy sposób je zwalczać). Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że zasadniczą kwestią, która w dalszym ciągu pozostaje nie do końca wyjaśniona, jest legitymacja czynna skarżącej. W imieniu spółki występuje T. G., powołując się na swój status Prezesa Zarządu skarżącej, jednak dane w rejestrze przedsiębiorców KRS-u nie są aktualizowane, a konfrontacja treści uchwały z dnia 8 lipca 2013 r., powołującej T. G. na stanowisko "prezesa spółki", z umową spółki, a zwłaszcza jej § 16 ust. 2, wywołuje wątpliwości co do prawidłowości tego powołania. Stąd też przy ponownym rozpoznaniu sprawy Przewodniczący Wydziału powinien przede wszystkim rozważyć, czy osoba działająca w imieniu spółki jest do reprezentowania jej interesów w niniejszej sprawie umocowana, a po ewentualnym pozytywnym stwierdzeniu tej okoliczności powinien, wydając kolejne zarządzenie na podstawie art. 220 § 1 i 3 oraz art. 218 p.p.s.a., wyjaśnić skarżącej przyczyny, dla której podana przez nią wartość przedmiotu zaskarżenia została uznana za nieprawidłową. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.