I FZ 33/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 126/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 29 listopada 2024 r., nr 1201-IOP2-1.4103.32.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2018 r. oraz II-IV kwartał 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 126/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę L. M. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: "DIAS") z 29 listopada 2024 r., nr 1201-IOP2-1.4103.32.2024 w przedmiocie podatku do towarów i usług za IV kwartał 2018 r. oraz II-IV kwartał 2019 r. Decyzja DIAS z 29 listopada 2024 r. została doręczona Stronie w dniu 16 grudnia 2024 r., zaś przesyłkę z przedmiotową decyzją odebrał dorosły domownik. Termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję upływał z dniem 15 stycznia 2025 r. Skarżący skargę na powyższą decyzję złożył w dniu 16 stycznia 2025 r. (k. 16), co wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której została przez Stronę nadana skarga. Postanowieniem z 27 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 126/25, WSA odrzucił skargę Strony na decyzję DIAS z 29 listopada 2024 r., nr 1201-IOP2-1.4103.32.2024. Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2025 r. (k. 59), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 14 kwietnia 2025 r. Pismem z 11 kwietnia 2025 r. Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez jego niezastosowanie i wydanie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 roku - w sytuacji gdy dowiedziawszy się o uchybieniu terminu w złożeniu skargi do WSA w treści pisma Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 lutego 2025 roku (doręczonego w dniu 14 marca 2025 roku) niezwłocznie złożył wniosek o jego przywrócenie w dniu 20 marca 2025 roku, a co za tym idzie - w dacie wydania zaskarżonego postanowienia okoliczność ta nie była znana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, a co za tym idzie wydane postanowienie uznać należy we wskazanym stanie faktycznym za przedwczesne. 2. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przedwczesnym wydaniu postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie znak: 1201-IOP2-1.4103.32.2024 i poprzedzającą ją decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego K. znak: [...] w dniu 27 lutego 2025 roku w sytuacji gdy w okresie pomiędzy wydaniem powyższego postanowienia a jego faktycznym doręczeniem złożono wniosek o przywrócenie terminu, który winien być rozpoznany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Należy w tym miejscu podkreślić, że 30 - dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i Sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia skargi po terminie, Sąd jest obowiązany skargę odrzucić. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że decyzja DIAS będąca przedmiotem skargi została doręczona Stronie dnia 16 grudnia 2024 r., wobec czego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 15 stycznia 2025 r. Natomiast data stempla pocztowego na kopercie wskazuje że skargę nadano dopiero w dniu 16 stycznia 2025 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Wyraźna data na kopercie, w której nadano skargę w zupełności wystarcza do uznania, że nadanie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu. Ponadto w zażaleniu Skarżący przyznał, że nie dochował terminu do wniesienia skargi, o czym dowiedział się kiedy odebrał pismo wraz z odpowiedzią na skargę wniesione przez DIAS i dlatego niezwłocznie złożył wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia skargi od decyzji DIAS z 29 listopada 2024 r. Podnoszone w zażaleniu okoliczności odnoszące się do wniosku o przywrócenie terminu nie mogły być brane pod uwagę w tej sprawie bowiem zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji zostało wydane 27 lutego 2025 roku (doręczonego w dniu 14 marca 2025 roku), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony dopiero 20 marca 2025 roku. Niesporne jest zatem, że w dacie wydania i doręczenia postanowienia nie toczyło się postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi zatem niezasadny jest zarzut "przedwczesnego wydania" postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w przedmiocie odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie. ----------------------- 3