I FZ 326/14

Sygn. akt I FZ 326/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 795/14 w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na rachunek bankowy za listopad 2008 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 795/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. spółce z o.o. z siedzibą w W. (zwanej dalej w skrócie "Spółką" lub "stroną skarżącą") przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 967 zł. Dokonując oceny przedstawionych przez stronę skarżącą w złożonym wniosku okoliczności dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu pokrycie pełnych kosztów postępowania przed sądem administracyjnym pozostaje w granicach jej możliwości finansowych. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i nie jest w stanie wygospodarować stosownych środków w celu pokrycia kosztów postępowania. Stąd też odmowa przyznania prawa pomocy pozbawi ją faktycznie prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej "P.p.s.a."), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 2 P.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tychże okoliczności. Rozpatrując wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym Sąd I instancji dysponował danymi zawartymi w formularzu oraz szeregiem dokumentów obrazujących sytuację finansową strony skarżącej. Wynikało z nich, że Spółka, mimo wykazywanych trudności finansowych nadal prowadzi działalność gospodarczą, generując przy tym dochód. Sąd I instancji wskazał w tym zakresie m.in. na dane ze składanych przez Spółkę deklaracji podatkowych, w tym CIT-8 za 2013 r., podnosząc, że w 2013 r. Spółka nie odnotowała straty, gdyż zamknęła go dochodem sięgającym 306.998,21 zł. Należy w całej rozciągłości poprzeć stanowisko Sądu I instancji, że skoro skarżąca Spółka obracała środkami pieniężnymi, które wielokrotnie przewyższały wysokość wpisu, a także dokonywała wydatków niewspółmiernie wyższych od wspomnianej wysokości wpisu, to nic nie stało na przeszkodzie, aby w strukturze ponoszonych wydatków znalazły się również wydatki dotyczące postępowania sądowego. Wysokość osiąganego przychodu, jak i szeroko rozumiany majątek Spółki sprawia, iż kwota wpisu oraz inne koszty mogące zaistnieć w tej sprawie wydają się nie być nadmiernie wygórowane w stosunku do możliwości finansowych strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).