I FZ 32/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1167/25, o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 marca 2025 r., nr 1401-IOV-2.603.22.2025.APW, w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego wznowionego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2016 r. postanawia: 1) oddalić zażalenie, 2) sprostować niedokładność w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1167/25, w ten sposób, że w komparycji postanowienia w wersach trzecim i jedenastym od dołu oraz w uzasadnieniu postanowienia na stronie pierwszej w wersie trzecim od góry po słowie "G." dodać słowo "P.".

Postanowieniem z 7 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1167/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę G. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej "organ") z 11 marca 2025 r. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego wznowionego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2016 r. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że mimo skutecznego doręczenia stosownego wezwania skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w pełnej wysokości. W wyznaczonym przez sąd terminie wpłaciła bowiem tylko kwotę 100 zł, zamiast należnych 200 zł. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazała, że doszło do zwykłej pomyki w trakcie dokonywania przelewu, w związku z czym odrzucenie skargi przez sąd pierwszej instancji było niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), dalej "rozporządzenie", wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wraz z wniesieniem skargi na decyzję organu wydaną w trybie wznowienia postępowania podatkowego skarżąca nie uiściła wpisu od tej skargi. W konsekwencji Przewodnicząca Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 15 maja 2025 r., wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W treści zarządzenia powołano się na § 2 ust. 5 rozporządzenia, z którego wynika wysokość wpisu w sprawie ze skargi skarżącej. Wezwanie zostało doręczone spółce 3 czerwca 2025 r., a prawidłowość tej czynności nie jest w żaden sposób kwestionowana. W związku z tym termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał 10 czerwca 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, 10 czerwca 2025 r. skarżąca tytułem wpisu od skargi wpłaciła na rachunek sądu pierwszej instancji kwotę 100 zł (k. 26). Dowodzi tego również przesłane przez spółkę w odpowiedzi na wezwanie potwierdzenie dokonania przelewu (k. 17). Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia pozostała część kwoty wpisu nie została uiszczona (vide k. 28). Co istotne, sama skarżąca w zażaleniu przyznaje, że wpis od skargi w pełnej kwocie nie został uiszczony, co miało być skutkiem omyłki przy dokonywaniu przelewu. Wyjaśnienie to pozostaje jednakże bez wpływu na wynik sprawy. Skoro bowiem nie ulega wątpliwości, że skarżąca, prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi oraz poinformowana, jakie skutki wynikają z niewykonania wezwania, w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi, skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z punktu widzenia zastosowania tego przepisu nie są istotne przyczyny, dla których pismo procesowe (tu: skarga) nie zostało opłacone w wymaganej prawem wysokości. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W zakresie dotyczącym punktu drugiego niniejszego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu — na mocy art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. — sprostować postanowienie sądu pierwszej instancji w zakresie niepełnego podania przez ten sąd w zaskarżonym rozstrzygnięciu nazwy skarżącej spółki. Jak bowiem wynika z akt sprawy stroną skarżącą jest w rozpoznawanej sprawie "G." sp. z o.o. z siedzibą w W., a nie "G.1" sp. z o.o. z siedzibą w W.