I FZ 312/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. A. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z dnia 3 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 989/17 w zakresie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 13 kwietnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. postanawia odrzucić zażalenie.

I FZ 312/17 UZASADNIENIE W zarządzeniu z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 989/17, Zastępca Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku zarządził dochodzenie w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi K. A. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 13 kwietnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. oraz ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie na kwotę 1 100 000 zł. Zarządzenie to stało się podstawą do wydania zarządzenia z dnia 3 lipca 2017 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. W piśmie z dnia 27 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na oba zarządzenia, wskazując, że podlegają one uchyleniu, gdyż sprawa błędnie została uznana za sprawę o "należność pieniężną". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Sformułowanie pisma pełnomocnika skarżącego nie pozostawia wątpliwości co do tego, że oba zarządzenia z dnia 3 lipca 2017 r. traktuje on jako równorzędne przedmioty zaskarżenia, tymczasem na zarządzenie wydane w trybie z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), czyli w przedmiocie sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, nie przysługuje zażalenie, bowiem możliwości takiej nie przewidują przepisy ustawy. Z art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie w przypadkach wprost wskazanych w ustawie, a takiej regulacji w odniesieniu do zarządzenia z art. 218 p.p.s.a. brak (por. też postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2013 r., I FZ 353/13, co do braku możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a.). Określenie przez przewodniczącego wartości przedmiotu zaskarżenia podlega kontroli jedynie w ramach zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (por. np. postanowienia NSA z dnia: 6 maja 2014 r., I GZ 100/14 i I GZ 101/14; 26 czerwca 2014 r., I GZ 181/14; 1 października 2014 r., II FZ 1356/14). Ze wskazanych przyczyn, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie.