I FZ 31/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 65/21 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2020 r., nr 0201-IOA.603.10.2020 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 65/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną M. G. od wyroku tego Sądu z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 65/21 w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2020 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że wobec braków formalnych ww. skargi kasacyjnej, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2022 r., pełnomocnik strony został wezwany do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez elektroniczne podpisanie skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 9 maja 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik przedłożył skargę kasacyjną z dnia 31 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 707/20. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych środka zaskarżenia w wyznaczonym do tego terminie, skargę kasacyjną odrzucono na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm.; dalej: Ppsa). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, wskazując, że skarga kasacyjna została elektronicznie podpisana, o czym świadczy umieszczona na ostatniej stronie asygnata o treści: podpis zaufany, A. B., 13.04.2022 11:30.07 (GMT + 2). Ponadto strona argumentowała, że nadesłanie innej skargi kasacyjnej w odpowiedzi na wezwanie stanowiło usprawiedliwioną omyłkę, bowiem w osnowie wezwania sądowego nie została wskazana sygnatura akt skargi kasacyjnej, a jedynie jej data (tożsama z datą sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie I SA/Wr 707/20). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że skarga kasacyjna nadesłana w dniu 13 kwietnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (datowana na dzień 31 marca 2022 r.), mimo iż zawiera graficzny symbol z informacją o złożeniu przez pełnomocnika strony podpisu zaufanego w dniu 13.04.2022 o 11:13:07, to została zweryfikowana jako dokument nie zawierający podpisu. Zasadnie tym samym reprezentujący skarżącą radca prawny został wezwany do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia, pod rygorem jego odrzucenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 176 § 2 i art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 46 § 2a Ppsa. Mając na względzie fakt, że pełnomocnik nie uczynił zadość ww. wezwaniu, nadsyłając w odpowiedzi skargę kasacyjną dotyczącą innego postępowania, Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, stosownie do art. 178 Ppsa. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawały powołane w zażaleniu okoliczności mające usprawiedliwiać omyłkowe nadesłanie skargi kasacyjnej sporządzonej w równolegle prowadzonej przez pełnomocnika sprawie o sygn. akt I SA/Wr 707/20. Zwrócenia uwagi wymagało, że w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jednoznacznie wskazano, że dotyczy ono sprawy o sygn. akt I SA/Wr 65/21. Prawidłową sygnaturę akt (I SA/Wr 65/21) powołano również wprost w piśmie przewodnim strony z dnia 10 maja 2022 r. zatytułowanym "Odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych", załączając jednak do pisma skargę kasacyjną złożoną w sprawie I SA/Wr 707/20. Zatem wbrew sugestiom autora zażalenia, treść wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie budziła wątpliwości co do tego, której ze spraw owo wezwanie dotyczy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia i orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.