I FZ 308/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 620/17 odrzucające skargę B. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 10 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 7 sierpnia 2017 r., III SA/Gl 620/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. C. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: DIAS) z 10 maja 2017 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy zaskarżone postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia zostało skarżącej doręczone 12 maja 2017 r., a tym samym termin do wniesienia skargi upływał w dniu 12 czerwca 2017 r. stosownie do art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej zwana: "p.p.s.a."). Z uwagi na fakt, iż skarga na ww. postanowienie została nadana w placówce pocztowej w dniu 14 czerwca 2017 r., Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a. odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Od orzeczenia wywiedzione zostało zażalenie, w którym pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podnosząc zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sprawie. Skarżąca podniosła, że odebrała przesyłkę pocztową 15 maja 2017 r., stąd skarga została wniesiona w terminie i powinna podlegać rozpoznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważa, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie nie jest kwestionowane, że skargę skarżąca wniosła w dniu 14 czerwca 2017 r. Istota sporu sprowadza się natomiast do określenia daty doręczenia skarżącej postanowienia DIAS, a w konsekwencji momentu, od którego zaczyna biec termin na wniesienie skargi, o którym mowa w art. 53 p.p.s.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 maja 2017 r. (k. 10 akt administracyjnych). Skarżąca kwestionując moment doręczenia postanowienia DIAS w zażaleniu ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 15 maja 2017 r. W sytuacji braku wykazania wadliwości zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia znajdującego się w aktach sprawy oraz braku jakiegokolwiek uprawdopodobnienia przez skarżącą, że doręczenie miało miejsce w innej dacie niż wynikająca z akt sprawy należało uznać, że termin na wniesienie skargi na postanowienie DIAS z 10 maja 2017 r. upłynął w dniu 12 czerwca 2017 r. Prawidłowo więc Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę skarżącej jako wniesioną z uchybieniem terminu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a.