I FZ 297/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. w S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 641/16, w przedmiocie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone zarządzenie w całości, 2) ustalić wysokość należnego wpisu od skargi na kwotę 18.400 (słownie: osiemnaście tysięcy czterysta) złotych.

1. G. sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 12 kwietnia 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 30 grudnia 2015 r. Tą ostatnio wymienioną decyzją określono Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) za sierpień 2014 r. w wysokości 1.017 zł. W skardze wartość przedmiotu zaskarżenia określono na taką samą kwotę. 2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS określił wartość przedmiotu zaskarżenia na 1.841.017 zł. Podał, że kwota ta stanowi sumę wartości zadeklarowanego przez Spółkę zwrotu bezpośredniego podatku, tj. 1.840.823 zł minus 823 zł uznane przez organ, z określonym jej zobowiązaniem podatkowym w wysokości 1.017 zł. 3. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 641/16, Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wezwano pełnomocnika Skarżącej do wyjaśnienia rozbieżności w wysokości przedmiotu zaskarżenia podanej w skardze i w odpowiedzi na skargę. 4. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pełnomocnik Spółki stwierdził, że podtrzymuje wskazaną w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia. Zaznaczył przy tym, że Skarżąca kwestionuje w szczególności uznanie organu podatkowego co do zaistniałej w sprawie transakcji jako mającej za przedmiot zorganizowaną część przedsiębiorstwa. 5. Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 641/16, ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia na 1.841.017 zł oraz wezwano Skarżącą do uiszczenia od tej kwoty wpisu w wysokości 18.411 zł. 6. Na powyższe zarządzenie Skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 215 § 1, art. 216, art. 218, art. 220 § 1-3, art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: P.p.s.a.) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie) przez uznanie, że w sprawie należny jest wpis stosunkowy w wysokości 18.411 zł. W motywach zażalenia wskazano, że: - wpis w sprawie powinien być obliczony od podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. 1.017 zł; - transakcja stanowiąca przedmiot sporu przed organem podatkowym nie dotyczyła zorganizowanej części przedsiębiorstwa. 7. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7.1. Zaskarżone zarządzenie należało uchylić, aczkolwiek z innych przyczyn, niż w nim podano. 7.2. Z przedstawionej przez Spółkę argumentacji nie wynika, aby sporny w sprawie był charakter wpisu. W zażaleniu jednoznacznie stwierdzono, że wpis powinien być obliczony na podstawie § 1 rozporządzenia. Skłaniało to zatem do wniosku, że według Skarżącej wpis ma charakter stosunkowy. Sporna była jedynie wartość przedmiotu zaskarżenia, a co za tym idzie wysokość obliczonej od niej opłaty sądowej. 7.3. W zaistniałej kwestii spornej nie można było podzielić stanowiska Skarżącej. Z decyzji organu pierwszej instancji wynika, że Spółka w rozliczeniu za sierpień 2014 r. zadeklarowała do zwrotu na rachunek bankowy 1.838.983 zł; kwota ta stanowiła różnicę podatku naliczonego (1.840.000 zł z tytułu nabyć towarów i usług zaliczanych do środków trwałych + 823 zł z tytułu pozostałych nabyć towarów i usług), a wykazanym podatkiem należnym (1.840 zł). Organ podatkowy nie uwzględnił Spółce wykazanego podatku naliczonego w kwocie 1.840.000 zł, gdyż podatek ten w ocenie organu pochodził z faktur dotyczących transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, do której nie stosuje się przepisów ustawy o podatku od towarów i usług; jednocześnie określił Skarżącej zobowiązanie w tym podatku na 1.017 zł. Z przedstawionych danych jednoznacznie wynika, że organ zakwestionował Spółce wykazany podatek naliczony na łączną kwotę 1.840.000 zł. To ta kwota stanowi w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia, albowiem bezpośrednie wyłącznie jej z rozliczenia wpłynęło na stosowne do tego zmiany w wyniku rozliczenia sierpnia 2014 r. Rozliczenie to wprost zależało od pomniejszenia podatku naliczonego prowadząc do określenia zobowiązania podatkowego. W tego rodzaju sprawach jak niniejsza, co do zasady, wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada więc sumie podatku VAT naliczonego zakwestionowanego przez organy (por. postanowienia NSA z dnia: 9 czerwca 2016 r., sygn. akt I FZ 101/16; 12 września 2016 r., sygn. akt I FZ 241/16). Tak ustalona w sprawie wartość nie jest przy tym oderwana od żądań Spółki. W skardze bowiem decyzję Dyrektora IS zaskarżono w całości, zaś treść tej skargi oraz wyjaśnienia (zawarte w piśmie z dnia 1 sierpnia 2016 r.) wskazują, że podważa ona ustalenia związane z transakcjami mającymi za przedmiot zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takim stanie faktycznym wartość przedmiotu zaskarżenia należało zatem określić z uwzględnieniem zakresu zaistniałego w sprawie sporu, a ten sprowadzał się do oceny słuszności odmowy obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na kwotę 1.840.000 zł. Ta zaś kwota w okolicznościach rozpoznanej sprawy, w której nie występowała proporcja odliczenia, wprost mogła zostać przyjęta za wartość przedmiotu zaskarżenia. W zaskarżonym zarządzeniu nieprawidłowo tym samym uznano, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1.841.017 zł. Kwota ta stanowi sumę zakwestionowanego podatku naliczonego, tj. 1.840.000 zł oraz określonego zobowiązania podatkowego, tj. 1.017 zł. Na taki sposób ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia wskazał organ w odpowiedzi na skargę. Określona kwota zobowiązania podatnego (1.017 zł) nie powinna być jednak brana pod uwagę. W tym przypadku stanowi ona wypadkową nieuwzględnionego przez organ podatku naliczonego na łączną kwotę 1.840.000 zł. Wskazany błąd powoduje, że zaskarżone zarządzenie należało uchylić, przy czym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona i możliwe jest ustalenie wysokości wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie bez przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania. 7.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., a także art. 218, art. 231 i art. 233 P.p.s.a. w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia uchylił zaskarżone zarządzenie oraz - przyjmując wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie na kwotę 1.840.000 zł - ustalił należny wpis sądowy od skargi na kwotę 18.400 zł.