I FZ 287/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. L. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1510/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. L. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Przewodnicząca Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała stronę skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a.") w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie") do uiszczenia wpisu od skargi, na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 lutego 2014 r., w wysokości 4160,00 zł. Jak podano w przedmiotowym zarządzeniu kwota wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości 415.917,00 zł. W zażaleniu powyższemu zarządzeniu, reprezentujący stronę pełnomocnik zarzucił błędną wykładnię art. 216, art. 230, art. 233 P.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, polegającą na niewłaściwym ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia, a co za tym idzie błędnym ustaleniu wysokości wpisu od skargi. Zdaniem autora zażalenia przedmiot zaskarżenia w sprawie stanowić powinna wysokość stanu czynnego spadku, a nie wysokość określonego zobowiązania spadkodawcy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się zasadne. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 P.p.s.a.), a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku, gdy jak w rozpoznawanej sprawie należny jest wpis stosunkowy konieczne jest ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W wydanej w sprawie, następnie zaskarżonej, decyzji organ odwoławczy ograniczył odpowiedzialność strony skarżącej, jako spadkobiercy, za zobowiązania spadkodawcy do wysokości wartości stanu czynnego spadku, którą w przedmiotowym rozstrzygnięciu ustalono na kwotę 355.826,60 zł. Dlatego też zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wartością przedmiotu zaskarżenia, tj. kwotą którą kwestionuje się w skardze będzie kwota 355.826,60 zł, a nie podana przez Sąd pierwszej instancji kwota 415.917,00 zł. W innym przypadku wszczęcie odpowiedniej procedury sądowej uzależnione byłoby od uiszczenia wpisu od kwoty wyższej od tej za którą odpowiada wnioskodawca, co w sytuacji gdy kwota odpowiedzialności znana jest w momencie wszczęcia danego postępowania, narusza konstytucyjne prawo do sądu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniesione zażalenie za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.