I FZ 281/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 1298/19 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty oraz poszczególne miesiące od maja do października 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 7 października 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1298/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił W.B. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 9 lipca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. Uzasadniając orzeczenie Sąd wskazał, że skarżąca nie przedstawiła żadnej argumentacji na poparcie złożonego wniosku. Zaskarżając powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") poprzez błędne niezastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzi w stosunku do skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, - art. 195 § 2 P.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, że złożony przez stronę wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nie ma charakteru oczywiście uzasadnionego, kiedy to w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżące. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Poza samym sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, w uzasadnieniu skargi próżno jest szukać jego rozwinięcia. Nie można zatem czynić Sądowi zarzutu, że nieprawidłowo uznał, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie miał możliwości weryfikacji twierdzeń strony. Opierając się na informacjach przedstawionych we wniosku nie był w stanie stwierdzić czy zachodzą przesłanki, o których mowa w przepisach prawa . To na stronie spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie ochrony tymczasowej. Należy zauważyć, że bardziej szczegółowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też wskazanie nowych okoliczności, na etapie postępowania zażaleniowego nie czyni błędnym czy też nieprawidłowym rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte jest jedynie zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na etapie rozpoznawania omawianego wniosku dysponował danymi w nim zawartymi, zatem jego orzeczenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest prawidłowe. Ponadto na uwagę zasługuje okoliczność, że stosownie do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. w razie zmiany okoliczności sąd może zmienić bądź uchylić postanowienie wydane w sprawie wstrzymania aktu lub czynności. Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.