I FZ 277/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 472/22 odrzucające skargę w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 21 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec, kwiecień, maj i październik 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 472/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę P. sp. z o.o. w S. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z 21 marca 2022 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec, kwiecień, maj i październik 2018 r. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 30 maja 2022 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia uzupełnienia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało wysłane stronie skarżącej 6 czerwca 2022 r. W dniu 27 lipca 2022 r. stwierdzono brak uiszczenia uzupełnienia wpisu. Zatem w terminie wyznaczonym, strona nie uiściła wymaganego uzupełnienia wpisu od skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 174 pkt 2 i art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że na podstawie Zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 30 maja 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi, podczas gdy skarżąca nie została wezwana do uzupełnienia wpisu od wniesionej skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi, 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 174 pkt 2 i art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że skarżąca została pouczona, iż należną kwotę ma uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia do uiszczenia uzupełnienia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi, podczas gdy skarżąca z uwagi na brak skierowania do niej wezwania do uzupełnienia wpisu nie została tym samym pouczona o tym, iż kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi, 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 174 pkt 2 i art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne stwierdzenie 27 lipca 2022 r. braku uzupełnienia wpisu, a w konsekwencji nieuzupełnienie braku fiskalnego w terminie wyznaczonym, podczas gdy z uwagi na fakt, iż skarżąca nie otrzymała wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi (w tym pouczenia) nie można uznać, ze strona w terminie wyznaczonym nie uiściła wymaganego wpisu, a więc odrzucenie skargi było bezpodstawne, 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 174 pkt 2 i art. 197 § 2 p.p.s.a., poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji przyjęcie, ze strona w terminie wyznaczonym nie uiściła wymaganego uzupełnienia wpisu od skargi, podczas gdy z uwagi na brak doręczenia stronie skarżącej wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi (w tym pouczenia) termin 7 dni od daty doręczenia na uzupełnienie wpisu nie rozpoczął biegu, a w konsekwencji nie ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi, 5. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w sytuacji, gdy Sąd nie wezwał skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi, 6. art. 58 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi, pomimo braku zaistnienia podstaw do jego wydania, co skutkowało odrzuceniem skargi, 7. art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie i niewezwanie strony skarżącej do uiszczenia uzupełnionego wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, 8. art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi mimo braku podstaw do jej odrzucenia z uwagi braku wezwania do uiszczenia uzupełnionego wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że niezasadne są zarzuty naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazać należy, że stosownie do art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przepisy ustawy stosuje się do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe. Rozpoznawana sprawa bezsprzecznie należy do spraw podatkowych, co determinuje stosowanie Ordynacji podatkowej. Ponadto wojewódzkie sądy administracyjne działają na podstawie p.p.s.a., a nie na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, nie stosują go, co wyklucza możliwość naruszenie jego regulacji. Stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa, a także odpis odpowiedzi na skargę zostały 6 czerwca 2022 r. przekazane do ekspedycji za pośrednictwem poczty. Zawartość przesyłki została opisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, z którego wynika, że wszystkie te dokumenty zostały przesłane do pełnomocnika spółki przez Sąd pierwszej instancji i doręczone 10 czerwca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw aby kwestionować zawartość tej przesyłki skoro wynika ona zarówno z tego dokumentu pocztowego, jak również z adnotacji starszego inspektora sądowego z 6 czerwca 2022 r. o wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Samo twierdzenie pełnomocnika strony, że przesyłka nie zawierała wszystkich pism wyraźnie wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jest niewystarczające do obalenia tego domniemania. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.