I FZ 277/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 434/14 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 lutego 2014 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 434/14 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał A. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 14 lutego 2014 r. w kwocie 100 zł. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, podnosząc, że nie jest w stanie uiścić wymaganej kwoty. Wskazał w tym zakresie na okoliczność złożenia uprzednio wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym opisał trudną sytuację finansową, w której znajduje się wraz ze swoją rodziną i która uzasadnia zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Treść tego zażalenia odnosi się bardziej do kwestii prawa pomocy niż samego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W tym zakresie należy zauważyć, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania mocą zarządzenia Referendarza sądowego WSA w Łodzi z 12 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 434/14. Strona nie wniosła sprzeciwu od tego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, wskazać trzeba, że prawidłowo na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wystosowano do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skoro nie doszło do przyznania stronie prawa pomocy. Prawidłowo określono również wysokość wpisu sądowego. Zaskarżona przez stronę decyzja Dyrektora Izby Skarbowej dotyczyła określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r., a więc należności pieniężnej. W art. 216 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, to stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. W sprawie tej wynosi ona 415 zł. Wpisem należnym był więc wpis stosunkowy w wysokości 100 zł, wyliczony zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) -tj. 4 % od wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Z uwagi na powyższe należało przyjąć, że zaskarżone zarządzenie odpowiadało prawu. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.