I FZ 272/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2873/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2873/15 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2012 r. oraz I kwartał 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 7 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2873/15, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną M. K. (dalej: spółka lub skarżąca) od wyroku tego Sądu z 23 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2873/15, oddalającego skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 10 sierpnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2012 r. oraz I kwartał 2013 r. Przedmiotowe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym: Pismem z 17 września 2015 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wspomnianą powyżej decyzję organu podatkowego. Wyrokiem z 23 marca 2017 r., III SA/Wa 2873/15, Sąd skargę tę oddalił. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej 29 maja 2017 r. Następnie pismem z 29 czerwca 2017 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od przedmiotowego orzeczenia. Dokonując wstępnej kontroli dopuszczalności skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji uznał, że została ona wniesiona po upływie terminu określonego w przepisach prawa, skutkiem czego skargę kasacyjną strony odrzucił postanowieniem z 7 lipca 2017 r. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, żądając w nim uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia strona podniosła, że wniesiona przez nią skarga kasacyjna została złożona z zachowaniem terminu, gdyż trzydziesty dzień do jej złożenia mijał 28 czerwca 2017 r., w którym skarga została nadana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w drodze korespondencji tradycyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie - jak wynika z akt sprawy - odpis zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie 29 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 571 akt sądowych). Okoliczność ta jest przy tym bezsporna, gdyż również sama skarżąca wskazała zarówno w skardze kasacyjnej, jak i w rozpoznawanym aktualnie zażaleniu, ww. datę jako dzień doręczenia jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Skutkiem powyższego termin do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 28 czerwca 2017 r., czego skarżąca także nie neguje. Natomiast skarga kasacyjna strony, datowana na 29 czerwca 2017 r., została - wbrew jej twierdzeniom - wniesiona również 29 czerwca 2017 r. Świadczy o tym bezspornie data stempla pocztowego (data nadania) odwzorowanego na kopercie, w której skarga kasacyjna została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem operatora pocztowego (k. 569 akt sądowych). Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 22 września 2015 r. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W rezultacie prawidłowo skonstatował Sąd pierwszej instancji, że skarga kasacyjna strony została wniesiona z uchybieniem terminowi określonemu w art. 177 § 1 p.p.s.a. Skarżąca, twierdząc, że przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została nadana w placówce pocztowej 28 czerwca 2017 r., pozostaje zatem w błędzie co do okoliczności faktycznych sprawy i na podstawie tego błędnego przekonania wywodzi o wadliwości zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie to jednakże w zupełności odpowiada prawu, gdyż zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.