I FZ 260/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 524/21 w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 25 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2021 r., I SA/Gl 524/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 25 stycznia 2021 r. w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności. Z uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia wynika, że powodem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa), było nieopłacenie w terminie należnego wpisu sądowego. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia przedmiotowej opłaty - po jej dwukrotnym awizowaniu - została uznana za doręczoną w dniu 27 maja 2021 r. w trybie art. 73 § 4 Ppsa. Termin do wniesienia stosownej opłaty upłynął bezskutecznie w dniu 3 czerwca 2021 r. W zażaleniu na powyższe orzeczenie J. R. domagał się uchylenia przedmiotowego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący wskazał na naruszenie art. 220 § 3 Ppsa poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi ze względu na jej nieopłacenie, ponieważ wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie zostało prawidłowo doręczone stronie. W treści zażalenia J. R. argumentował, że mimo iż regularnie odbierał korespondencję, nigdy nie otrzymał stosownego wezwania sądowego (awizowanie nie miało miejsca), zaś pracownik sądu w rozmowie telefonicznej w dniu 7 czerwca 2021 r. potwierdził, że w ostatnim czasie nie nadawano przesyłek do skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt nieuiszczenia przez skarżącego należnego wpisu od skargi. Strona kwestionuje bowiem prawidłowość doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do wniesienia opłaty, utrzymując, że bieg terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi nie rozpoczął biegu. Z akt niniejszego postępowania wynika jednak, że korespondencja zawierająca wezwanie do opłacenia stosownego wpisu została skierowana do skarżącego i była dwukrotnie awizowana w dniach 13 i 21 maja 2021 r. z uwagi na nieobecność adresata, a następnie zwrócona nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie (k. 21-22 akt). Prawidłowo tym samym przyjęto, że doręczenia przesyłki dokonano w dniu 27 maja 2021 r., tj. po upływie 14 dni od pierwszego awizowania, stosownie do regulacji zawartej w art. 73 § 4 Ppsa (k. 23 akt). Poza niczym nie popartymi twierdzeniami autora zażalenia jakoby awizowanie nie miało miejsca, brak jest jakichkolwiek przesłanek, by podważyć prawidłowość doręczenia przesyłki sądowej w niniejszym postępowaniu. Bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostają rzekome informacje o niekierowaniu do strony korespondencji sądowej, tym bardziej, że miały one zostać pozyskane w trakcie rozmowy telefonicznej mającej miejsce w dniu 7 czerwca 2021 r., a zatem już po upływie terminu do opłacenia wpisu od skargi. W świetle powyższych okoliczności Sąd pierwszej instancji był zobligowany do odrzucenia skargi w myśl art. 220 § 3 Ppsa wobec nieuiszczenia należnej opłaty sądowej do dnia 3 czerwca 2021 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.