I FZ 258/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1394/19 o odrzuceniu zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1394/19 o odrzuceniu skargi J.J. na postanowienie Prezydenta O. z dnia 6 września 2019 r., nr [...] w przedmiocie dołączenia materiałów do akt postępowania w sprawie o zwrot podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 22 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1394/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie J. J. (dalej: Skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 grudnia 2019 r. Natomiast tym ostatnim orzeczeniem Sąd odrzucił skargę Skarżącego wniesioną na postanowienie Prezydenta Miasta O. z dnia 6 września 2019 r. w przedmiocie dołączenia materiałów do akt postępowania. Powołane zażalenie, zawarte w piśmie z dnia 28 lutego 2020 r., zostało odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji wydając takie rozstrzygnięcie wskazał bowiem, że właściwym środkiem do zaskarżenia postanowienia z dnia 31 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi (z uwagi na brak w sprawie nią objętej właściwości sądu administracyjnego - wyj. NSA) była skarga kasacyjna, o czym pouczono Skarżącego. Mimo to Skarżący złożył inny środek zaskarżenia, a mianowicie zażalenie, przy czym nie spełniało ono większości wymogów przewidzianych dla skargi kasacyjnej (w art. 174-176 P.p.s.a.), zwłaszcza zaś nie sporządził go zawodowy pełnomocnik. Wobec tego wniesiony przez Skarżącego środek zaskarżenia, jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu. 2. Zażaleniem (zawartym w piśmie z dnia 14 października 2020 r.) Skarżący zaskarżył ww. postanowienie o odrzuceniu jego wcześniejszego zażalenia. Wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 22 maja 2020 r. w całości, jak również o: "Natychmiastowe objęcie nadzorem postępowania ze względu na kryminalne działania. 2.) Natychmiastowe stwierdzenie, że wydanie postanowienie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej. 3.) Dołączenie do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie. 4.) Natychmiastowe przystąpienie do sprawy Prokuratora Generalnego z Urzędu. 5.) Natychmiastowy zwrot wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych". 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 3.2. Stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 grudnia 2019 r. było postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na takie zatem postanowienie przysługuje skarga kasacyjna, którą powinien sporządzić zawodowy pełnomocnik, o czym Skarżący został prawidłowo pouczony w piśmie sądowym z dnia 13 lutego 2020 r., doręczonym mu w dniu 24 lutego 2020 r. (karty: 15 i 20 akt sądowych). Mimo to Skarżący pismem z dnia 28 lutego 2020 r. przez siebie podpisanym wniósł do Sądu pierwszej instancji środek zaskarżenia nazwany zażaleniem. Środek ten nie mógł zostać uznany za skargę kasacyjną, gdyż nie spełniał większości wymogów właściwych takiej skardze, a w szczególności nie był sporządzony przez zawodowego pełnomocnika. Prawidłowo więc w zaskarżonym obecnie postanowieniu z dnia 22 maja 2020 r. Sąd ocenił, że złożony przez Skarżącego środek odwoławczy, będący zażaleniem, podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. 3.3. Wobec powyższych wskazań podniesione w zażaleniu twierdzenia o rażącym naruszeniu prawa i działaniu bez podstawy prawnej nie mogły odnieść oczekiwanego przez Skarżącego skutku w postaci uchylenia wydanego postanowienia. Postanowienie z dnia 22 maja 2020 r. odpowiadało bowiem prawu. 3.4. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2, orzekł jak w sentencji.