I FZ 257/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 386/22 w przedmiocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 386/22 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 października 2016 r., nr 0201-PT3.4213.6.2016 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Wyrokiem z 20 kwietnia 2023 r., I SA/Wr 386/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił, na skutek skargi P.W. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji w części dotyczącej poszczególnych miesięcy do stycznia 2009 r. do listopada 2010 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie. W punkcie drugim wyroku Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, natomiast w punkcie trzecim orzekł o kosztach postępowania dokonując ich stosunkowego rozdzielenia w rozumieniu art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Od powyższego orzeczenia, pismem z 28 lipca 2023 r., skargę kasacyjną wywiódł pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: "Organ"), zaskarżając przedmiotowy wyrok w punkcie pierwszym i trzecim, a w związku z tym określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 777.753 zł. Zarządzeniem z 31 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika Organu do uiszczenia wpisu sądowego do skargi kasacyjnej w kwocie 8.524,00 złotych, jako podstawę prawną wskazując § 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniach przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie Rady Ministrów"). Zaskarżając przedmiotowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w całości pełnomocnik Organu zarzucił: 1) naruszenie § 1 pkt 4 powołanego wyżej Rozporządzenia Rady Ministrów poprzez pominięcie, że skarga kasacyjna w postępowaniu głównym wniesiona została jedynie od części orzeczenia Sądu pierwszej instancji obejmującej rozliczenia podatkowe w kwocie 777.753 zł., tymczasem wpis od skargi kasacyjnej został obliczony od pełnej wartości przedmiotu zaskarżenia (1.704.788 zł); 2) oraz naruszenie art. 163 § 2 w zw. z art. 167 P.p.s.a. z uwagi na brak uzasadnienia przyczyn dla, których Przewodniczący Wydziału uznał, że w wartość przedmiotu sporu jest inna niż wskazana przez Organ w skardze kasacyjnej. W uzasadnieniu pełnomocnik Organu rozwinął swoje stanowisko. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu wniesionego środka prawnego wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie została określona przez pełnomocnika Organu na kwotę 777.753 zł, analogiczne kwestię tę ocenił Sąd pierwszej instancji w ust. 4.15. uzasadnienia wyroku, dokonując tzw. miarkowania kosztów postępowania, czy też stosunkowego ich rozdzielenia w rozumieniu art. 206 P.p.s.a. Zgodnie zatem z § 3 w zw. z § 1 pkt 4 powołanego wyżej Rozporządzenia Rady Ministrów wpis od skargi kasacyjnej winien wynosić połowę wpisu od skargi. Oceniając powyższą kwestię odmiennie Przewodniczący Wydziału winien zatem – po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art. 218 P.p.s.a. – uzasadnić swoje stanowisko w wezwaniu do uiszczenia wpisu, czyniąc tym samym zadość normom wyrażonym w art. 163 § 2 w zw. z art. 167, przy odpowiednim zastosowaniu art. 141 § 4 P.p.s.a. W związku z powyższym brak przeprowadzenia przez Przewodniczącego Wydziału I WSA we Wrocławiu postępowania, o którym mowa w art. 218 P.p.s.a., a następnie brak sformułowania wyjaśnienia (w rozumieniu art. 141 § 4 P.p.s.a.) skutkowało w tych konkretnych okolicznościach sprawy koniecznością wyeliminowania zaskarżonego zarządzenia z obrotu prawnego, brak było jego uzasadnienia. Wydając ponownie zarządzenie Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu oceni, czy stan sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania, o którym mowa w art. 218 P.p.s.a. mając jednocześnie na uwadze treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 28 stycznia 2008 r. w sprawie I FPS 7/07, w świetle której treść art. 231 w zw. z art. 215 i 216 P.p.s.a. prowadzi do wniosku, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze (powoływane orzeczenie jest dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym: http://orzeczenia. nsa.gov.pl). W tym stanie sprawy postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. ----------------------- 2