I FZ 255/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. Sp. z o.o. w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 841/13 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w N. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 27 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty oraz za miesiące od maja do grudnia 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 15 maja 2014 r., I SA/Kr 841/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną I. sp. z o.o. w N., wskazując w szczególności na treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa. W motywach postanowienia zauważono, że pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 11 kwietnia 2014 r. Wpisu nie uiszczono, natomiast w dniu 22 kwietnia 2014 r. spółka złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu sądowego, który upływał z dniem 18 kwietnia 2014 r. Złożenie powyższego wniosku nie doprowadziło w związku z tym do przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a tym samym nie uchroniło strony od negatywnych skutków nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucono naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 178 Ppsa poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej na skutek przyjęcia, że złożenie wniosku o zwolnienie strony od kosztów sądowych miało miejsce po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W motywach zażalenia wskazano, że przesyłka zawierająca wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych została w rzeczywistości nadana w placówce pocztowej 18 kwietnia 2014 r., tj. w ostatnim dniu terminu. Natomiast widniejąca na kopercie data stempla pocztowego (22 kwietnia br.) jest wynikiem błędu operatora pocztowego i została "oprotestowana" w drodze reklamacji. Uzupełniając tę argumentację wskazano, że dzień 18 kwietnia 2014 r. był tzw. Wielkim Piątkiem i poprzedzał święta Wielkiej Nocy, w związku z czym w placówce nie było pełnej obsady pracowniczej i "dawał się odczuć" chaos tam panujący; petenci oczekujący w kolejce byli obsługiwani w pośpiechu, który prawdopodobnie przyczynił się do powstania wskazanego błędu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu drugiej instancji z 6 sierpnia 2014 r. pełnomocnik spółki wyjaśniła, że reklamacja strony dotycząca daty nadania przesyłki z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych została rozpatrzona negatywnie, podobnie jak odwołanie dotyczące odmowy uznania reklamacji. Strona podjęła dalsze przysługujące jej środki prawne w odrębnym postępowaniu przed Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Jak wynika z informacji pełnomocnika skarżącej (k. 307 akt), postępowanie reklamacyjne dotyczące przesyłki z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zakończyło się negatywnym dla strony rozstrzygnięciem. W tej sytuacji nie ma podstaw do kwestionowania ustalenia przyjętego przez Sąd pierwszej instancji, że wniosek powyższy nadano w placówce pocztowej 22 kwietnia 2014 r., co potwierdza data stempla pocztowego widniejącego na kopercie z przesyłką (k. 228 akt). Należy podkreślić, że stempel ów stanowi urzędowe potwierdzenie nadania przesyłki we wskazanej dacie i korzysta z domniemania prawdziwości. Do podważenia tegoż domniemania nie wystarcza przedstawienie własnej, w dużej mierze spekulatywnej (co do możliwych przyczyn rzekomego błędu) wersji wydarzeń przez pełnomocnika strony skarżącej. Skuteczne w tym zakresie może być postępowanie reklamacyjne, które jednak w przedmiotowym przypadku nie doprowadziło do pożądanego przez stronę rezultatu. Brak jest w związku z powyższym podstaw do uwzględnienia twierdzenia spółki, że przesyłkę nadano u operatora pocztowego 18 kwietnia 2014 r., tj. w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 220 § 1 Ppsa. Skoro więc uwzględniona w zaskarżonym postanowieniu data oddania pisma w placówce pocztowej jest prawidłowa, to zasadnie również przyjęto, że nastąpiło powyższe już po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej; tym samym nie przerwano biegu ww. terminu. W związku z tym, że wskazany termin upłynął bezskutecznie, skargę kasacyjną spółki należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 Ppsa, co też uczynił Sąd pierwszej instancji. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.