I FZ 254/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/24 w sprawie wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 marca 2024 r., nr 1401-lOV-3.4103.17.202417.2O24.KT w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lll kwartał 2013 r. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Pismem z 30 kwietnia 2024 roku K. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") z 22 marca 2024 r., nr 1401-lOV-3.4103.17.202417.2O24.KT w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lll kwartał 2013 r. W odpowiedzi na skargę DIAS, określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 469.347,00 zł, która stanowi sumę kwoty zobowiązania podatkowego, za III kwartał 2013 r., tj. 34.257,00 zł określoną decyzją i kwoty zakwestionowanego zwrotu Strony 435.090 zł. Zarządzeniem z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/24, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącego do wskazania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości 34.257 zł, określonej w skardze z 30 kwietnia 2024 r., w celu wyjaśnienia rozbieżności względem wartości określonej przez organ administracji publicznej. Strona w odpowiedzi na powyższe zarządzenie wskazała, że przedmiotem wartości sporu jest kwota zobowiązania pieniężnego, kwota podatku VAT w wysokości 34.257 zł określonego w decyzji z 22 marca 2024 r. do zapłaty, którą to wysokość podatnik kwestionuje z uwagi na zarzut przedawnienia. Kolejnym zarządzeniem z 11 lipca 2024 r., WSA wezwał DIAS do wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości 469.347 zł, określonej w odpowiedzi na skargę z 5 czerwca 2024 r., w celu wyjaśnienia rozbieżności względem wartości określonej przez Skarżącego. DIAS w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu pierwszej instancji wyjaśnił, że wskazana kwota w wysokości 469.347,00 zł wynika z korekty rozliczenia podatnika dokonanej przez organ odwoławczy i jest sumą kwot: 435.090,00 zł, tj. kwoty wykazanej w rozliczeniu VAT za III kwartał 2013 r. przez Podatnika do zwrotu na rachunek bankowy - wg. korekty organu kwota ta wynosi 0,00 zł, oraz określonej w decyzji za III kwartał 2013 r. kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu w wysokości: 34.257,00 zł. Zarządzeniem z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1278/24, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził: 1) Wartość przedmiotu zaskarżenia ustalić w wysokości 469 347 zł; 2) Wpis sądowy od skargi ustalić w wysokości 4 694 zł; 3) Wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zażaleniu na powyższe zarządzenie, Skarżący wniósł o jego zmianę poprzez jego uchylenie w całości, a zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: - błędną wykładnię art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") poprzez przyjęcie, że należnością pieniężną, która podlega zaskarżeniu (wartością przedmiotu zaskarżenia) jest kwota 469 347 zł podczas, kiedy decyzja podatkowa, która jest przedmiotem skargi do WSA określa zobowiązanie pieniężne podatnika nie na kwotę 469 347 zł ale na kwotę 34 257 zł zatem to ta ostatnia kwota określa wartość przedmiotu zaskarżenia; - nieprawidłowe zastosowanie art. 163 § 2 p.p.s.a. związku z art. 167 p.p.s.a. oraz w związku z art. 218 p.p.s.a poprzez brak sporządzenia uzasadnienia do zaskarżonego zarządzania wskazującego na powody, które doprowadziły sąd do ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia innego niż kwota podatku określona decyzją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 218 p.p.s.a., przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Naczelny Sąd Administracyjny oceniając argumentację podniesioną w zażaleniu przez Skarżącego, uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopuścił się uchybień proceduralnych, które spowodowały, że wniesione zażalenie okazało się zasadne. Wydając bowiem zarządzenie z 29 sierpnia 2024 r., określające wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 469.347 zł, a wysokość wpisu sądowego na kwotę 4.694 zł i wzywające do uiszczenia wpisu w tej kwocie, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wskazał żadnej podstawy prawnej, jak również nie uzasadnił swojego zarządzenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie niniejszym, było to działanie niedopuszczalne, albowiem Strona, na podstawie treści doręczonego jej zarządzenia, nie mogła poznać motywów, którymi kierował się wskazany powyżej organ procesowy. Należy bowiem zauważyć, że Strona w skardze pomimo wskazania kwestionowanej wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 34.257 zł, to również przedstawiła w odpowiedzi na zobowiązanie WSA z 5 lipca 2024 r. (k. 21) argumentację, która, w jej ocenie, przemawiała za prawidłowością określonej przez nią kwoty. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie winien zatem uzasadnić zarządzenie, wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wzywające do uiszczenia wpisu w taki sposób, aby zarówno Strona, jak i Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu odwoławczym, mogły odnieść się merytorycznie do zaprezentowanego stanowiska. Innymi słowy, Przewodniczący Wydziału III powinien w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu wskazać na jakiej podstawie przyjął wartość przedmiotu zaskarżenia i jakie były tego powody. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, było to tym bardziej istotne, że Skarżącemu służyło, stosownie do art. 227 § 1 p.p.s.a., prawo do wniesienia zażalenia od tego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny stoi zatem na stanowisku, że z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 163 § 2 w zw. z art. 167 w zw. z art. 218 p.p.s.a., zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 tej ustawy, w przypadku kwestionowania przez przewodniczącego wydziału podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, wymaga uzasadnienia i podania podstawy prawnej wyliczenia tej opłaty sądowej. W świetle przedstawionych uwag Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniesione zażalenie za zasadne stwierdzając zarazem, że przed wskazaniem przez Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyczyny zakwestionowania podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia przedwczesne byłoby badanie, czy wpis w niniejszej sprawie został ustalony w prawidłowej wysokości. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3