I FZ 251/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Miasta Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 440/17 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie skargi Miasta Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 27 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

1. Przedmiot zażalenia Miasto Z. (dalej: Miasto) wniosło zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 440/17. Postanowieniem tym Sąd zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Miasta na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor IS) z dnia 27 lutego 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2011r. 2. Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji 2.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) 2.2. Uzasadniając zawieszenie postępowania Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny "pytania prejudycjalnego" (powinno być zagadnienia prawnego - przyp. NSA) przedstawionego postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15, będzie miało istotny wpływ na załatwienie tej sprawy, z uwagi na tożsamość zagadnienia prawnego i kwestii spornej między stronami niniejszego postępowania, tj. czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na określoną inwestycję. 3. Zażalenie 3.1. Miasto zaskarżając postanowienie Sądowi pierwszej instancji zarzuciło naruszenie art. 7 P.p.s.a. przez nieuzasadnione przedłużanie rozpoznania sprawy. W ocenie Miasta: - ewentualna uchwała NSA w kwestii zadanego pytania w sprawie o sygn. akt I FSK 294/15, nie będzie miała decydującego znaczenia dla tego postępowania sądowego; - jej istotą będzie ocena prawna, czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej w zakresie zadań własnych; - w niniejszej zaś sprawie Miasto zawierało z mieszkańcami umowy na współfinansowanie budowy sieci wodociągowo-kanalizacyjnej i niezależnie od tego, czy Miasto występuje jako organ władzy publicznej, czy nie, w przypadku partycypowania mieszkańców w kosztach przyłączy wodno-kanalizacyjnych nie występuje jakakolwiek transakcja mogącą być opodatkowania podatkiem VAT. 3.2. W oparciu o powyższe Miasto wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1 Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. 4.2. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Z kolei w myśl art. 7 sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. 4.3. Sąd pierwszej instancji bezzasadnie wskazał, że uzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu podjęcia uchwały przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w następstwie odpowiedzi na zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, wyrażone w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15. Orzekając w ten sposób w dniu 11 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie dostrzegł, że już na rozprawie w dniu 30 stycznia 2017 r., sygn. akt I FPS 4/16, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, działając na podstawie art. 187 § 3 P.p.s.a., przejął do rozpoznania sprawę zainicjowaną pytaniem w sprawie I FSK 294/15. Tym samym zdecydował o nie udzieleniu w trybie uchwałodawczym odpowiedzi na skierowane do niego zagadnienie prawne. Z uwagi na tę okoliczność przywołana przez Sąd pierwszej instancji podstawa zawieszenia postępowania oraz motywy jej towarzyszące, nie mogły zostać uznane za wykazujące istnienie realnego związku rozstrzygnięcia niniejszej sprawy z przyszłym rozstrzygnięciem uchwałodawczym, którego już na moment zawieszania postępowania nie mogło być. Wspomnieć tylko wypadało, że Naczelny Sąd Administracyjny przejmując sprawę do rozpoznania w składzie siedmiu sędziów i prowadząc ją dalej pod sygn. akt I FSK 294/15, zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego zawartego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15. Znaczenie tej okoliczności nie było jednak rozważane przez Sąd pierwszej instancji przy zawieszaniu postępowania. Rację zatem należało przyznać składającemu zażalenie, że ewentualna uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii zadanego pytania w sprawie I FSK 294/15, nie będzie miała decydującego znaczenia dla przedmiotowego postępowania sądowego, z tej prostej przyczyny, że skład siedmiu sędziów tego Sądu w ogóle odstąpił od jej podjęcia (przejmując sprawę do rozpoznania). 4.4. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wobec braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych o kosztach postępowania nie orzekano.