I FZ 247/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. Sp. z o.o. s.k.a. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 178/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. s.k.a. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Zaskarżonym postanowieniem z 2 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 178/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił spółce F. Sp. z o.o. s.k.a. z siedzibą w M. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 30 października 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. Przedstawiając szereg rozważań i wskazując na orzecznictwo dotyczące zasad wstrzymywania wykonania zaskarżonych aktów Sąd uznał, że spółka nie wykazała dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby spowodować powstanie znacznej szkody. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponownie opisała swoją sytuację finansową, podkreślając, że wobec przedstawionej argumentacji przyjęcie przez Sąd, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") nie znajduje zastosowania do sytuacji spółki jest całkowicie niezrozumiałe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia sprowadza się de facto do rozważań natury teoretycznej. Argumentując swoje stanowisko w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji w zasadzie w żaden sposób nie odniósł się do okoliczności faktycznych przywołanych przez stronę we wniosku, przemawiających – zdaniem tejże strony – za zasadnością wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia ogranicza się do przytoczenia poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych i sformułowania ogólnych tez w zakresie wykładni art. 61 § 3 P.p.s.a., w oderwaniu od stanu faktycznego niniejszej sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie to nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 141 § 4 P.p.s.a. Nie można bowiem uznać, że samo stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, iż "mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody", bez odniesienia się do okoliczności faktycznych wskazanych przez skarżącą we wniosku w zakresie sytuacji majątkowej, w powiązaniu z wysokością należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją, stanowi wystarczające uzasadnienie stanowiska tego Sądu. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że Sąd pierwszej instancji rozpoznając przedmiotowy wniosek dysponował nie tylko oświadczeniami strony zawartymi w tymże wniosku w zakresie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, ale był w stanie je częściowo zweryfikować w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy dokumenty źródłowe, dotyczące sytuacji finansowej strony, nadesłane do wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże do dokumentacji tej i wynikających z niej okoliczności Sąd ten również w ogóle się w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia nie odniósł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, który zobowiązany będzie do dokonania - w oparciu o całokształt akt tej sprawy - wnikliwej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku strony konkretnych okoliczności faktycznych pod kątem określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności, z uwzględnieniem wysokości należności objętej kwestionowaną decyzją organu podatkowego.