I FZ 244/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. (A.K.) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 435/14 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A.K. (A.K.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 14 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń-grudzień 2008 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 435/14, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał A.K. (A.K.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 14 lutego 2014 r. w kwocie 268 zł. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, że nie jest w stanie uiścić wymaganej kwoty. Wskazał w tym zakresie na okoliczność złożenia uprzednio wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym opisał trudną sytuację finansową, w której znajduje się wraz ze swoją rodziną i która uzasadnia zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Choć zawarta w nim argumentacja mogłaby stanowić raczej uzasadnienie dla kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, to niemniej jednak należy odnieść się do żądań skarżącego zawartych w złożonym zażaleniu i ustalić czy zaskarżone zarządzenie z dnia 4 czerwca 2014 r. odpowiada prawu. W tym zakresie należy zauważyć, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania – mocą zarządzenia Referendarza sądowego w WSA w Łodzi z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 435/14. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") wystosowano do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Nie można zatem przyjąć, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wystosowane mimo złożenia przez skarżącego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. Ponadto należy stwierdzić, że również wysokość wpisu sądowego została obliczona w sposób prawidłowy. Zaskarżona przez stronę decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczyła określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. W art. 216 P.p.s.a. ustawodawca wskazał, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia". Słusznie zatem Sąd I instancji przyjął, że kwota należności pieniężnej określona w zaskarżonej decyzji, przy uwzględnieniu zakresu zaskarżenia, stanowiła wartość przedmiotu zaskarżenia i wynosiła 6.686 zł. Wpisem należnym był więc wpis stosunkowy w wysokości 268 zł, wyliczony zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Z uwagi na powyższe należało przyjąć, że zaskarżone zarządzenie odpowiadało prawu. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.