I FZ 23/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 115/23, o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2022 r., nr 0201-IOA.4103.61.2021, w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r., I, II i IV kwartał 2016 r. oraz podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r., kwiecień, czerwiec i grudzień 2016 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 16 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 115/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie T. sp. z o.o. na postanowienie tego sądu z 25 kwietnia 2023 r. odrzucające skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 30 listopada 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r., l, II i IV kwartał 2016 r. oraz podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054, ze zm.) za grudzień 2015 r. oraz marzec, kwiecień, czerwiec i grudzień 2016 r. Na powyższe postanowienie 14 listopada 2023 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie wniesione przez J.W. W treści przedmiotowego pisma procesowego ww. wskazał, że zażalenie wnosi "(...) Imieniem własnym (...)". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako wniesione przez podmiot nieuprawniony. Stosownie do art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przepis art. 33 cytowanej ustawy w ściśle określonych w nim przypadkach przyznaje prawo do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym również tzw. uczestnikom na prawach strony. W świetle przywołanych przepisów jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia jest wniesienie go przez podmiot uprawniony. W przeciwnym wypadku, tj. gdy zażalenie wniesie podmiot nieuprawniony, będzie ono niedopuszczalne, a więc nie zainicjuje skutecznie postępowania sądowoadministraycjnego w drugiej instancji. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w tej sprawie — jak wynika z akt — stroną w rozumieniu art. 32 p.p.s.a. jest T. sp. z o.o. (ta spółka, wnosząc skargę, zainicjowała postępowanie główne przed sądem pierwszej instancji), a przedmiotem zaskarżenia zażaleniem z 14 listopada 2023 r. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 16 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 115/23, wydane wobec T. sp. z o.o. W konsekwencji to właśnie ten podmiot posiada legitymację do wniesienia środka odwoławczego od przedmiotowego rozstrzygnięcia. Tymczasem w treści pisma procesowego z 14 listopada 2023 r. wskazano, że zażalenie wnosi J.W. (oznaczony jako skarżący) w imieniu własnym. Powtórzenia wymaga zatem, że zaskarżone postanowienie z 16 października 2023 r. nie zostało wydane wobec J.W., a wobec T. sp. z o.o., która jest odrębnym od wskazanej osoby fizycznej podmiotem prawa. J.W. pełni wprawdzie funkcję prezesa zarządu ww. spółki, uprawnionego do jednoosobowego działania w jej imieniu, w związku z czym oczywiste jest, że faktycznie dokonuje w imieniu spółki wszelkich czynności procesowych (np. sygnuje pisma procesowe wnoszone przez spółkę). Nie można jednak z tego faktu wywodzić, że przysługuje mu legitymacja do zaskarżenia we własnym imieniu rozstrzygnięcia sądowego wydanego wobec spółki. W tych okolicznościach należało uznać zażalenie wniesione przez J.W. za niedopuszczalne. Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 180 w zw. z art. 197 § 2 cytowanej ustawy Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci je temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. sędzia NSA A. Cudak