I FZ 225/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2015 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 13 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. K. (dalej: "Skarżący") w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 października 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2015 r. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż postanowieniem z dnia 9 marca 2021 r. odmówiono Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia wpisu uzupełniającego od skargi. Na wskazane postanowienie pełnomocnik w dniu 13 kwietnia 2021 r. złożył zażalenie. Sąd, odwołując się do akt sprawy wskazał, że postanowienie z dnia 9 marca 2021 r. zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 2 kwietnia 2021 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 9 kwietnia 2021 r. i złożenie zażalenia po tej dacie nastąpiło z uchybieniem przepisanego terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm, dalej: "p.p.s.a.") - odrzucił zażalenie. W zażaleniu na postanowienie z dnia 13 maja 2021 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że nie otrzymał pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, zaś z powtórnego awiza, jakim dysponuje, wynikało, iż odbiór przesyłki możliwy jest do dnia 6 kwietnia 2021 r. Pełnomocnik kierował się wskazaną datą dla oceny terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Doręczenie uregulowane w omawianym przepisie może mieć miejsce w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Zatem skutki wynikające z domniemania doręczenia nie wystąpią w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a., a w tym co treści podjętych przez operatora czynności. Jak wynika z treści powtórnego zawiadomienia dołączonego przez pełnomocnika Skarżącego do przedmiotowego zażalenia, operator pocztowy wskazał, że w dniu 19 marca 2021 r. sądową przesyłkę poleconą pozostawiono w placówce pocztowej i można ją odebrać do dnia 6 kwietnia 2021 r. Z powołanego wyżej art. 73 § 3 p.p.s.a. wynika, że w treści powtórnego zawiadomienia operator pocztowy informuje o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Treść tę należy uznać za wiążącą operatora pocztowego i determinującą skuteczność doręczenia w tym trybie. W sytuacji zatem, w której operator umieścił w zawiadomieniu pouczenie o treści niezgodnej z ustalonymi wymaganiami, bo wskazującej dłuższy termin aniżeli 14-dniowy (jak w niniejszej sprawie), nie zostały spełnione formalne warunki przewidziane dla fikcji doręczenia. Zwrócić trzeba uwagę, że z uwzględnieniem treści zawiadomienia strona podejmowała czynności procesowe, co wskazuje, że właściwe sformułowanie "pouczenia" w treści zawiadomienia, nie ma podrzędnego charakteru. W świetle powyższego nie można było uznać, aby spełnione warunki niezbędne do uznania fikcji doręczenia w dniu 2 kwietnia 2021 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny z przedstawionych wyżej przyczyn, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.