I FZ 22/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2040/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2023 r. nr 1401-IOV-1.4103.95.JK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2023 r. N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (powoływana dalej jako: skarżąca spółka) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2021 r. Zarządzeniem z dnia 29 września 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi przez: złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Tym samym zarządzeniem wezwano skarżąca spółkę do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa. W wezwaniu wskazano, że jego niewykonanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia twego wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 29 września 2023 r. pełnomocnika skarżącej spółki został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uzupełnienia opisanego braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 18 października 2023 r. W wyznaczonym terminie przedłożono uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, udzielonego 20 sierpnia 2023 r. w imieniu R .C. oraz informację z 23 sierpnia 2023 r. odpowiadającą odpisowi aktualnemu skarżącej spółki z rejestru przedsiębiorców KRS. Z informacji tej wynikało, że R. C. jest prezesem zarządu skarżącej spółki uprawnionym do reprezentowania tego zarządu, będącego organem uprawnionym do reprezentacji skarżącej spółki. Skarżąca spółka nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi. Termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 25 października 2023 r. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2040/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącej spółki z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu sądowego od skargi oraz niezłożenie pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem umożliwiającym weryfikację osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 37 § 1 oraz art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. przez niezasadne uznanie, że pełnomocnictwo z dnia 20 sierpnia 2023 r. było nieprawidłowe i nie uprawniało pełnomocnika do złożenia skargi w niniejszej sprawie, w sytuacji gdy organ pierwszej i drugiej instancji uznał prawidłowość złożonego pełnomocnictwa. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że pełnomocnictwo uprawniało do działania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi. Skarżąca spółka podkreśliła, że dane zamieszczone w Krajowym Rejestrze Sądowym są faktami powszechnie znanymi, które sąd bierze pod uwagę z urzędu, a zatem sąd nie powinien wzywać skarżącej spółki do uzupełnienia powyższego braku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Z powołanych przepisów wynika, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa do występowania w imieniu osoby prawnej podpisanego przez osoby działające w imieniu tejże osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przepisem szczególnym w stosunku do tej regulacji jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę. W pierwszej kolejności należy wskazać, że bezsporny był fakt, że skarżąca spółka nie uiściła w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi. Okoliczność ta nie została zakwestionowana we wniesionym zażaleniu. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga od, której pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega odrzuceniu. Natomiast kwestią sporną w niniejszej sprawie było złożone pełnomocnictwo, które zostało udzielone przez R. C. Pełnomocnictwo to zostało udzielone przez tę osobę do prowadzenia " jej sprawy" oraz "do występowania w jej imieniu przed wszystkimi organami władzy, instytucjami, przedsiębiorstwami i innymi podmiotami gospodarczymi". W treści tego pełnomocnictwa brak jest zapisów wskazujących na to, że zostało ono udzielone do reprezentacji skarżącej spółki. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wbrew argumentacji pełnomocnika skarżącej spółki zawartej w zażaleniu nie sposób uznać, że złożone w niniejszej sprawie pełnomocnictwo upoważniało pełnomocnika do działania w imieniu skarżącej spółki, gdyż z treści złożonego pełnomocnictwa wynikało wprost umocowanie do reprezentacji osoby fizycznej – R. C., a nie skarżącej spółki. Tym samym, należało stwierdzić, że w rozpoznanej sprawie pomimo wezwania przez sąd pierwszej instancji nie złożono pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego należało stwierdzić, że przewodnicząca wydziału zarządzeniem z 29 września 2023 r. prawidłowo wezwała pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, uprawniającego do reprezentowania skarżącej spółki oraz dokumentu stwierdzającego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki. W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie złożono pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi. Okoliczność ta na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiła przesłankę do odrzucenia skargi. W tej sytuacji twierdzenia zawarte w zażaleniu odnoszące się do możliwości samodzielnego zweryfikowania przez sąd uprawnienia R. C. do udzielenia pełnomocnictwa w dniu 20 sierpnia 2023 r. nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Skoro do akt sprawy złożono pełnomocnictwo, które nie uprawniało do działania w imieniu skarżącej spółki, to kwestia uprawnienia R. C. do występowania w imieniu skarżącej spółki w dacie udzielenia tego pełnomocnictwa, była bez znaczenia. Okoliczność ta miałaby znaczenie w sprawie, gdyby pełnomocnictwo z dnia 20 sierpnia 2023 r. uprawniało do działania w imieniu skarżącej spółki, co jednak nie miało miejsca. Zatem sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przyjęty rygor i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.