I FZ 213/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt III SPP/Wa 486/22 odrzucające sprzeciw w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do grudnia 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 8 lutego 2023 r., III SPP/Wa 486/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca/Spółka) od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego WSA w Warszawie z 8 grudnia 2022 r. o umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 grudnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do grudnia 2014 r. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, zarządzeniem z 27 grudnia 2022 r., doręczonym 4 stycznia 2023 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tego pisma procesowego. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Odrzucając sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji wskazał, że wprawdzie Skarżąca skierowała do Sądu pismo opatrzone datą 10 stycznia 2023 r., w którym zawiadomiła Sąd o tym, iż uzupełniła braki formalne sprzeciwu, jednak nie nadesłała podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie wnosząc o jego zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W punkcie wyjścia odnotować należy, że stosownie do treści art. 259 § 1 P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z treścią art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy wniesiony przez Skarżącą sprzeciw obarczony był brakami formalnymi, tj. nie został przez nią podpisany. W konsekwencji zarządzeniem z 27 grudnia 2022 r., doręczonym 4 stycznia 2023 r. (czego Skarżąca nie kwestionuje) wezwano do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tego pisma procesowego. Zakreślony termin, jak prawidłowo uznał Sąd pierwszej instancji, upływał 11 stycznia 2023 r. W tym terminie Skarżąca nie nadesłała do sądu podpisanego sprzeciwu. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw bowiem Skarżąca nie uzupełniła jego braków formalnych w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.