Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

I FZ 212/26

Postanowienie NSA z 29 października 2026 r., I FZ 212/26 – podatek od towarów i usług

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
29 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2026 r. sygn. akt I SA/Łd 386/26 odrzucające skargę R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 października 2025 r. nr 1001-IOV.2.603.5.2025.8.UCS.U18.IK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 21 lipca 2026 r. sygn. akt I SA/Łd 386/26, odrzucił skargę R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 października 2025 r. nr 1001-IOV.2.603.5.2025.8.UCS.U18.IK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2013 r. Z akt sprawy wynika, że wskazana decyzja została doręczona spółce w dniu 10 listopada 2025 r. W dniu 26 listopada 2025 r. spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w celu wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2026 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu spółki Sąd I instancji postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SPP/Łd 172/25, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza. Odpis tego postanowienia doręczono spółce w dniu 27 kwietnia 2026 r. Skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 27 maja 2026 r. za pośrednictwem organu, którego decyzja została zaskarżona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie ustawowego terminu, ewentualnie o jej oddalenie. WSA, postanowieniem z dnia 21 lipca 2026 r., odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), uznając, że została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 tej ustawy. W zażaleniu spółka wniosła o uchylenie powyższego postanowienia. Podniosła, że skoro postanowienie kończące postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy doręczono jej w dniu 27 kwietnia 2026 r., to termin do wniesienia skargi, obliczony na podstawie art. 177 § 6 p.p.s.a., upływał w dniu 27 maja 2026 r. Skarżąca wskazała, że właśnie tego dnia nadała skargę za pośrednictwem Poczty Polskiej, kierując ją do DIAS, a zatem – w jej ocenie – dochowała terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi została doręczona spółce w dniu 10 listopada 2025 r. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w dokumentacji dotyczącej doręczenia przesyłki w ramach publicznej usługi hybrydowej, zgromadzonej w aktach administracyjnych. W konsekwencji termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 grudnia 2025 r. Skarga została natomiast nadana w placówce pocztowej dopiero w dniu 27 maja 2026 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącej, zgodnie z którą termin do wniesienia skargi upływał 27 maja 2026 r. z uwagi na doręczenie jej w dniu 27 kwietnia 2026 r. postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Odnosząc się do tej argumentacji, należy wskazać, że art. 177 § 6 p.p.s.a., na który powołuje się spółka, reguluje szczególną sytuację dotyczącą terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Nie znajduje on zastosowania do terminu wniesienia skargi do WSA, który został odrębnie uregulowany w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis ten wiąże początek biegu terminu z doręczeniem skarżącemu zaskarżonego rozstrzygnięcia i nie przewiduje, aby złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy lub oczekiwanie na jego rozpoznanie powodowało zawieszenie bądź przerwanie biegu tego terminu albo rozpoczęcie jego biegu na nowo. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z dnia 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II OZ 2/21, NSA wskazał, że art. 53 p.p.s.a. nie zawiera regulacji analogicznej do przewidzianej w art. 177 p.p.s.a. Z kolei w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. akt I FZ 251/25, podkreślono, że art. 177 § 6 p.p.s.a. nie ma zastosowania w przypadku wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z orzeczeń tych wynika zatem, że brak jest podstaw do odpowiedniego stosowania art. 177 § 6 p.p.s.a. do terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji złożenie przez spółkę w dniu 26 listopada 2025 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wpłynęło na bieg terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 10 grudnia 2025 r. Również późniejsze rozpoznanie tego wniosku, w tym wydanie postanowienia przez referendarza sądowego, rozpoznanie sprzeciwu spółki oraz doręczenie jej w dniu 27 kwietnia 2026 r. postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, nie mogło skutkować przesunięciem terminu do wniesienia skargi. Jak wskazuje H. Knysiak-Sudyka, termin do wniesienia skargi ma charakter ustawowy i prekluzyjny, co oznacza, że nie może zostać skrócony ani przedłużony przez sąd, a jego upływ podlega uwzględnieniu z urzędu przez sąd administracyjny. W konsekwencji wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej z przyczyn formalnych (vide: H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz. Orzecznictwo, wyd. VI, LEX). Należy przy tym podkreślić, że ewentualne skutki uchybienia terminowi mogą być rozpatrywane w ramach postępowania o przywrócenie terminu, po spełnieniu przesłanek określonych w ustawie. W niniejszej sprawie brak jest jednak podstaw do przyjęcia, że termin do wniesienia skargi został skutecznie przywrócony. Samo złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwalniało bowiem spółki z obowiązku wniesienia skargi w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należy uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zasadnie odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zażalenie nie zawiera argumentów uzasadniających jego uchylenie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA

Informacje o sprawie

Data wpływu
6 października 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Bartosz Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny