I FZ 209/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 295/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r. i 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 295/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca" lub "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej – "DIAS") z dnia 29 listopada 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r. i 2018 r., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę strony. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 3 lutego 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 lutego 2025 r. W odpowiedzi pełnomocnik spółki nadesłał pismo z dnia 4 marca 2025 r. (nadane w placówce pocztowej w dniu 6 marca 2025 r.), w którym wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia, a także podał, iż w załączeniu do pisma przesyła wydruk odpowiadający odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dla skarżącej. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, iż w wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik spółki wskazał jedynie wartość przedmiotu zaskarżenia, co w istocie nie mogło czynić zadość wezwaniu z uwagi na brak dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa, np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W ocenie Sądu, brak załącznika w postaci wyżej wymienionego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców KRS potwierdzała adnotacja poczyniona na pieczęci dokumentującej wpływ pisma na Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, znajdująca się na piśmie z dnia 4 marca 2025 r. nadesłanym przez pełnomocnika spółki i włączonym do akt sprawy. Z adnotacji tej zdaniem Sądu wynikało, iż koperta, w której nadano przesyłkę nie zawierała załączników. Skarżąca przez swojego pełnomocnika wniosła zażalenie na wyżej wymienione postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, które było następstwem błędnego przyjęcia, iż skarżący nie dokonał uzupełnienia braków formalnych wywiedzionej w sprawie skargi, podczas gdy braki te uzupełnione zostały przy piśmie pełnomocnika skarżącej z dnia 4 marca 2025 r. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik spółki podnosił, iż przesłane przez niego pismo nosiło oczywiste ślady świadczące, iż był do niego doszyty załącznik, wskazywał w tym zakresie, że zawierało ono ślady po zszywkach za pośrednictwem, których do tego pisma dołączony był załącznik w postaci odpisu z Rejestru Przedsiębiorców KRS. Zdaniem pełnomocnika spółki, zważywszy na fakt, iż od wpływu pisma do WSA w Warszawie, co miało miejsce w dniu 7 marca 2025 r., do czasu wydania ww. zarządzenia, upłynął prawie miesiąc, za wysoce prawdopodobne uznać należy, iż dołączony do pisma dokument został utracony w międzyczasie. Pełnomocnik spółki wskazywał, iż samodzielnie kompletował przesyłkę. Końcowo wskazał, iż poza wyżej wskazanymi okolicznościami nie jest w stanie przedstawić jakichkolwiek faktów/dowodów na dołączenie do pisma załącznika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji stwierdził nieuzupełnienie braku skargi, gdyż mimo wezwania, skarżąca nie nadesłała przy piśmie przewodnim oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacji zawartej w zażaleniu nie potwierdzały okoliczności wynikające z akt sprawy. Przede wszystkim, w aktach tych (k. 35 akt sądowych), znajduje się pismo strony nadesłane w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, na którym widnieje pieczęć Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której nie wynika, ażeby pismo strony zawierało załącznik. Jak twierdzi pełnomocnik strony w złożonym zażaleniu, kompletując zawartość przesyłki, miał on osobiście "doszyć" załącznik (wydruk z Rejestru Przedsiębiorców KRS) do pisma przewodniego, co miały potwierdzać ślady na piśmie przewodnim odpowiadające śladom wykorzystanych zszywek. Nie można było jednak uznać, aby przedstawiona w zażaleniu argumentacja uwiarygadniała twierdzenia pełnomocnika strony o przesłaniu załącznika, a tym bardziej mogła skutecznie podważyć ocenę Sądu o nieuzupełnieniu braku formalnego. Porównanie śladów po zszywkach pozostawionych na piśmie przewodnim uzasadnia ocenę, że odpowiadają one śladom po zszywkach zawartych na kopercie, w której nadesłano pismo z dnia 4 marca 2025 r., a którą to kopertę stosownie do § 4 zarządzenia Nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych, pracownicy Biura Podawczego mieli obowiązek do tego pisma załączyć. Innych niż ślady odpowiadające śladom pozostawionym na kopercie, w której nadesłane zostało pismo, nie stwierdzono, dlatego też nie można było uwzględnić argumentacji pełnomocnika skarżącej. Wobec nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki, czego w złożonym zażaleniu nie podważono, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając skargę spółki nie naruszył prawa. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Końcowo trzeba odnotować, co słusznie zauważono w zażaleniu, że w sprawach tego rodzaju ciężko jest przedstawić dowody, niemniej jednak, aby podważyć ocenę wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu przesądzającym o nieuzupełnieniu braków formalnych skargi, argumentacja strony (jej pełnomocnika) powinna co najmniej uprawdopodobniać, iż załącznik rzeczywiście został przesłany wraz z pismem przewodnim nadesłanym celem uzupełnienia braków. Tymczasem w sprawie takiego uprawdopodobnienia zabrakło. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.