I FZ 206/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 454/21 w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 kwietnia 2021 r. U. sp. z o.o. z siedzibą W. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.524 zł od skargi wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 30 listopada 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2015 r. Pismem z 31 maja 2021 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe zarządzenie. Kurator U. sp. z o.o. z siedzibą W. (dalej: "spółka") wskazał, że przyznanie spółce prawa pomocy jest uzasadnione zaistniałym stanem faktycznym. Spółka jest pozbawiona majątku, a zarząd sprawowany jest zastępczo przez Kuratora, któremu nie udostępniono środków na prowadzenie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 30 listopada 2020 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. określającą spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wrzesień 2015 r. Sprawa niniejsza nie należy zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na spółce ciążył obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia została ustalona w kwocie 76.188 zł. Prawidłowo zatem spółka została wezwany do uiszczenia wpisu stosunkowego obliczonego na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 353). W zażaleniu na zarządzenie z 14 kwietnia 2021 r. nie wskazano na żadne uchybienia świadczące o naruszeniu prawa przy jego wydawaniu. Argumentacja związana z brakiem środków finansowych przez Kuratora spółki nie daje podstaw do stwierdzenia przez Naczelny Sąd administracyjny, że skarżone zarządzenie narusza prawo. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.