I FZ 19/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Olejnik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 334/22 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 7 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016 r. postanawia: sprostować datę na postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2023 sygn. akt I FZ 19/23 zastępując datę "17 lutego 2022 r." datą "17 lutego 2023 r."

W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia z 17 lutego 2023 r., wskutek oczywistej omyłki błędnie wskazano datę wydania tego postanowienia, tj. "17 lutego 2022 r.", zamiast "17 lutego 2023 r." Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 dalej jako: "p.p.s.a") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, a która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 p.p.s.a. Na mocy art. 193 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował sentencję postanowienia.