I FZ 187/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 397/14, odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 397/14 w sprawie ze skargi D.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 3 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 397/1, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie D.M. na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2014 r. Sąd uzasadniając motywy wydanego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez: złożenie pełnomocnictwa obejmującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz podpisanie odpisu zażalenia. Przy czym zobowiązano stronę do dokonania powyższych czynności – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Doręczenie powyższego wezwania nastąpiło w dniu 12 lutego 2015 r., wobec czego termin do nadesłania: pełnomocnictwa i odpisu podpisanego zażalenia upływał w dniu 19 lutego 2015 r. Zdaniem Sądu I instancji, ponieważ braki formalne zażalenia wskazane w wezwaniu skierowanym do pełnomocnika skarżącej nie zostały usunięte w zakreślonym terminie, to zachodziły podstawy do odrzucenia zażalenia. W złożonym zażaleniu pełnomocnik strony wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 47 § 1 w zw. z art. 49 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), poprzez wezwanie pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podczas gdy pełnomocnictwo o takim zakresie zostało złożone do akt sprawy. Ponadto zarzucono naruszenie art. 178 P.p.s.a. poprzez odrzucenie zażalenia, podczas gdy podstawą odrzucenia pisma może być jedynie taki brak, którego nieusuniecie uniemożliwia nadanie pisma dalszego biegu, zaś brak odpisu własnoręcznie podpisanego zażalenia oraz ponowne nadesłanie pełnomocnictwa takim brakiem nie jest. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty w nim zawarte okazały się niezasadne. Wskazać należy, że strona została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez: złożenie pełnomocnictwa obejmującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz podpisanie odpisu zażalenia. Żaden z powyższych braków nie został uzupełniony przez pełnomocnika strony w zakreślonym przez sąd terminie. Nie ma przy tym racji autor zażalenia, że stosowne pełnomocnictwo znajdowało się już w aktach sprawy, gdyż wcześniej złożone pełnomocnictwo obejmowało swoim zakresem działanie wyłącznie przed Sądem I instancji (k. 33 akt sądowych), a zatem nie obejmowało podejmowania czynności przed NSA. W tej sytuacji niedołączenie pełnomocnictwa do zażalenia strony zasadnie zostało potraktowane jako brak formalny, powodujący konieczność wezwania pełnomocnika strony do jego usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ponadto wymaga wyjaśnienia, z uwagi na argumenty strony zawarte w zażaleniu, że zgodnie z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że strona ma obowiązek dołączyć odpisy składanego pisma przeznaczone dla innych stron postępowania sądowego. W przypadku, gdyby strona nie przedłożyła odpisu pisma, sąd ma instrumenty prawne służące usunięciu tego rodzaju braku. Art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakłada na sąd obowiązek wezwania strony do usunięcia braków formalnych pisma, w tym również złożenia odpisów pisma dla doręczenia pozostałym stronom. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji wezwał skarżącego do podpisania odpisu jego zażalenia z dnia 21 tycznia 2015 r. oraz stosownego pełnomocnictwa, zawiadamiając go jednocześnie o konsekwencji niezastosowania się do wezwania sądu. Należy przy tym zauważyć, że treść wezwania sądowego, nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych i jest na tyle zrozumiała, że nie powinna nastręczać żadnych trudności w jej odczytaniu. Skoro zatem strona nie zastosowała się do wezwania Sądu w zakreślonym terminie, to tym samym zachodziły podstawy do odrzucenia zażalenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.