I FZ 185/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1544/17 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 24 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z 23 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1544/17 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) zwanego dalej "rozporządzeniem RM" wezwał M. sp. z o.o. z siedzibą w G. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100,00 zł, za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia. W zażaleniu na powyższe zarządzenie wiceprezes zarządu spółki podnosił, że opłata kancelaryjna do uiszczenia której wezwano spółkę jest rażąco wygórowana i nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Zauważył, że uzasadnienia w sprawach cywilnych i karnych, sporządzane na wniosek strony, nie podlegają opłatom kancelaryjnym. W ocenie strony opłata kancelaryjna, powinna być tak ukształtowana aby nie naruszać prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stosownie zaś do art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Jednocześnie w art. 236 P.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości opłat kancelaryjnych. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała, powołane wyżej, rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych. Zgodnie z § 2 tegoż rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Mając na uwadze przedstawione przepisy Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku prawidłowo wezwał spółkę, w związku z jej wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku WSA z 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1544/17 z uzasadnieniem, do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Opłata ta bowiem, jak wykazano wbrew zawartym w zażaleniu wywodom, ma uzasadnienie prawne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest to również opłata wygórowana zważywszy na nakład pracy sędziego, który wiąże się ze sporządzaniem uzasadnień wyroków. Opłata ta również sama w sobie nie narusza prawa do sądu bowiem jej nieuiszczenie nie powoduje odmowy doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.