I FZ 184/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 212/23 o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 19 grudnia 2022 r., nr 368000-COP.4103.2.1.2020.84 w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 9 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 212/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: Sąd pierwszej instancji) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. (dalej: Spółka, Skarżąca) na decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 19 grudnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2014 r. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika z protokołu rozprawy z 9 czerwca 2026 r. pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania na podstawie przepisu art. 126 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji uznał, że złożony w niniejszej sprawie zgodny i umotywowany wniosek stron zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 126 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. Od powyższego postanowienia zażalenie wywiodła Skarżąca, zarzucając naruszenie art. 126 w zw. z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), poprzez zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w całości, pomimo że część zarzutów podniesionych w skardze dotyczy uchybień proceduralnych niezależnych od okoliczności będących przedmiotem postępowania prowadzonego wobec P. sp. z o.o., a tym samym zarzuty te mogły zostać poddane ocenie Sądu bez oczekiwania na zakończenie tego postępowania. Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 126 p.p.s.a. Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z treści tego przepisu wynika, że przesłanką zastosowania tej podstawy zawieszenia jest zgodny wniosek wszystkich stron postępowania. Jednocześnie użycie przez ustawodawcę zwrotu "może" oznacza, że złożenie takiego wniosku nie obliguje sądu do zawieszenia postępowania, lecz pozostawia mu ocenę zasadności zastosowania tej instytucji w okolicznościach konkretnej sprawy. W rozpoznawanej sprawie w trakcie rozprawy przed Sądem pierwszej instancji pełnomocnicy obu stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania. Wniosek ten został umotywowany utrzymującym się związkiem prejudycjalnym pomiędzy niniejszą sprawą, a postępowaniem dotyczącym podmiotu powiązanego. Sąd pierwszej instancji dokonał oceny tego wniosku i uznał, że zasługuje na uwzględnienie. Podnoszona przez Skarżącą okoliczność, że część zarzutów skargi dotyczy uchybień proceduralnych niezależnych od okoliczności będących przedmiotem postępowania wobec P. sp. z o.o., które mogłyby zostać poddane ocenie Sądu pierwszej instancji niezależnie od wyniku ww. postępowania, nie podważa prawidłowości zastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 126 p.p.s.a. Należy bowiem odróżnić podstawę zawieszenia określoną w art. 126 p.p.s.a. od przesłanki przewidzianej w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W przypadku tej ostatniej podstawy znaczenie ma zależność rozstrzygnięcia sprawy od wyniku innego toczącego się postępowania. Art. 126 p.p.s.a. ustanawia natomiast odrębną podstawę zawieszenia postępowania, opartą na zgodnym wniosku stron, którego zasadność podlega ocenie sądu. Nie można również podzielić stanowiska Skarżącej, jakoby art. 134 § 1 p.p.s.a. nakazywał Sądowi pierwszej instancji prowadzenie postępowania w odniesieniu do części zarzutów skargi pomimo zawieszenia postępowania. Przepis ten określa granice rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny i stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Nie stanowi on natomiast podstawy do wyodrębnienia poszczególnych zarzutów skargi i zawieszenia postępowania jedynie w zakresie niektórych z nich. Zgodnie z art. 127 § 3 p.p.s.a. podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Regulacja ta potwierdza, że zawieszenie odnosi się do postępowania w sprawie, a nie do rozpoznawania poszczególnych zarzutów skargi. Późniejsza zmiana stanowiska jednej ze stron nie przesądza natomiast o wadliwości postanowienia wydanego w sytuacji, w której w chwili jego podjęcia istniał zgodny i umotywowany wniosek stron. Ustawa przewiduje odrębny mechanizm umożliwiający kontynuowanie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron. Stosownie do art. 129 § 1 p.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.