I FZ 180/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 586/23 w przedmiocie odmowy uzupełnienia wyroku w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 25 kwietnia 2023 r., nr 2201-IER.7010.19.2023 w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 586/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W.N. (dalej: Skarżący) uzupełnienia wyroku z 18 lutego 2025 r. wydanego w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 25 kwietnia 2023 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych. Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Pismem z 17 marca 2025 r. Skarżący wniósł o uzupełnienie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 lutego 2025 r., poprzez wskazanie, że skarga została oddalona wraz z jej rozszerzeniem (lub oddala skargę w całości). Wobec powyższego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odmówił Skarżącemu uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że nie znajduje podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego, gdyż sformułowanie w sentencji wyroku "oddala skargę" w sposób jednoznaczny i niepozostawiający wątpliwości określa zakres rozstrzygnięcia Sądu. Wyjaśnił, że objął kontrolą oraz wypowiedział się w stosunku do skarżonego postanowienia. Natomiast przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie. Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł Skarżący. W uzasadnieniu wskazał, że nie sposób zgodzić się z orzeczeniem pod względem użytych sformułowań, ponieważ orzeczenie nie określa w żaden sposób, czy Sąd oddala skargę w całości czy w części, a zatem nie jest możliwe uznanie, że sformułowanie to jest jednoznaczne i niepozostawiające wątpliwości. W rezultacie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od daty doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania lub był do tego zobligowany z urzędu. Zatem strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach. Jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi i jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 3502/14; B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019 komentarz do art. 157). Z sytuacją, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, mamy do czynienia wówczas, gdy pominięto w wyroku niektóre akty administracyjne lub czynności objęte skargą albo orzeczono tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zatem uzupełnienie sentencji wyroku może dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga na ten akt była bezzasadna. Natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze. W okolicznościach niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo oddalił wniosek Skarżącego o uzupełnienie wyroku poprzez uzupełnienie komparycji wyroku o zapis "oddala skargę wraz z jej rozszerzeniem (lub oddala skargę w całości)". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać, by sąd pierwszej instancji w wyroku pominął niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo wskazał, że przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu sąd wydał rozstrzygnięcie, orzekając tym samym o całości skargi. Stanowisko sądu co do szczegółowej argumentacji strony zawierane jest natomiast w uzasadnieniu orzeczenia, a nie w jego sentencji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.