I FZ 166/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po wstępnym zbadaniu w dniu 14 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia "I." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 365/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "I." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonego braku w zakresie wykazania umocowania kuratora do działania w imieniu skarżącej spółki.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 365/25, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "I." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej: Spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 marca 2025 r. w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. 2. Pismem z dnia 20 lipca 2026 r. adw. A. Z. - podając, że działa jako kurator Spółki - wniósł zażalenie na to postanowienie. Zażalenie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie zostało zarejestrowane pod sygn. akt I FZ 166/26. 3. W wyniku wstępnego badania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie wszystkie wymogi formalne do złożenia zażalenia w powyższy sposób zostały spełnione. Zażalenie z dnia 20 lipca 2026 r. zostało bowiem sporządzone i wniesione przez adw. A. Z. jako kuratora Spółki. Tymczasem z akt sprawy wynika, że kurator ten był uprawniony do reprezentowania i działania na rzecz Spółki w sprawach o sygn. akt I SA/Po 365/25 i I SA/Po 886/25 jedynie do dnia 30 czerwca 2026 r. (k. 73 akt sądowych - wydruk postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia 5 stycznia 2026 r., sygn. akt [...]). Jednocześnie z akt sprawy wynika, że likwidator Spółki ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS [.] dotyczącym tej Spółki oświadczył, że nie pełni funkcji likwidatora od dnia 23 marca 2023 r. (k. 41, 47 i 48 akt sądowych). 4. Zgodnie z art. 25 § 1 P.p.s.a. osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). W świetle zaś art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Uwzględnić przy tym należało, że zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a jak stanowi art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. 5. Na tle powyższych przepisów w niniejszej sprawie powstała wątpliwość, czy w dniu 20 lipca 2026 r. adw. A. Z. był kuratorem Spółki upoważnionym do wniesienia zażalenia w jej imieniu i na jej rzecz. Nie jest bowiem wiadome, w oparciu, o jaki dokument Sąd pierwszej instancji ustalił i przyjął, że ma do czynienia z zażaleniem skutecznie wniesionym przez kuratora Spółki. Mimo to w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji zażaleniu nadano dalszy bieg, w tym poddano je ocenie z perspektywy art. 195 § 2 P.p.s.a., jak również zarządzono jego przedstawienie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (k. 99 i 100 akt sądowych). Czynności te były zatem przedwczesne, skoro zachodziła konieczność usunięcia dostrzeżonego braku na polu właściwego wykazania uprawnienia kuratora do działania w sprawie Spółki przed sądem administracyjnym po dniu 30 czerwca 2026 r. 6. Odnotowania wymagało i to, że na podstawie aktualnych danych zawartych w informacji dostępnej pod nr KRS Spółki na dzień 7 września 2026 r. nie udało się ustalić, aby kurator nadal posiadał uprawnienie do reprezentowania i działania na rzecz Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym. 7. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 in fine w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił o zwróceniu zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonego braku formalnego.