I FZ 162/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Gl 177/18 odrzucające skargę F. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 17 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę F. sp. z o.o. w W. (dalej: Spółka/ skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej) z dnia 17 listopada 2017 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z dnia 27 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 listopada 2017 r. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej (np. aktualnego na dzień wniesienia skargi oryginału odpisu KRS lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: ustawa p.p.s.a.). Poza tym wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, który upłynął 16 marca 2018 r. skarżąca nadesłała odpis KRS oraz uiściła wpis sądowy w niepełnej wysokości tj. kwocie 50 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd powołując się na treść art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. wskazał, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi jej istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Podkreślił przy tym, że brak uiszczenia wpisu w pełnej wysokości jest równoznaczny w skutkach z jego nieuiszczeniem. Skoro Spółka, pomimo wyraźnego określenia wysokości wpisu w zarządzeniu Zastępcy Przewodniczącej Wydziału uiściła wpis w niepełnej wysokości Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., skargę odrzucił. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca złożyła zażalenie argumentując, że uiściła wpis w niepełnej wysokości, gdyż jej sytuacja finansowa nie pozwalała na to, aby uiścić wpis w pełnej wysokości tj. 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 230 § 1 ustawy p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. (por. art. 220 § 3). Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. – skarżąca została skutecznie wezwana przez przewodniczącego wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi (potwierdzenie odbioru wezwania – karta 24 akt sądowych). Ponieważ we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, ani nie został złożony wniosek o zwolnienie od tej opłaty, Sąd zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. – skargę odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że argumentacja zażalenia w dominującym zakresie nie dotyczy kwestionowanego postanowienia. Spółka podnosząc merytoryczne argumenty przeciwko rozstrzygnięciu pomija, że na obecnym etapie – uzupełnienia braków formalnych skargi – nie mogą być one kontrolowane przez Sąd. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.