I FZ 157/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 8 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 245/25 w sprawie ze skargi J.M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 marca 2025 r. nr 0112-KDIL3.4012.31.2025.2MBN w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

1. Postanowieniem z 23 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 245/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę J.M. (dalej: Skarżący) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 marca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pełnomocnik Skarżącego, pomimo doręczonego mu wezwania sądowego do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, nie nadesłał pełnomocnictwa. Udzielając bowiem odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego przesłał Sądowi (drogą ePUAP) pismo, w którym co prawda zadeklarował złożenie pełnomocnictwa, jednak w załącznikach do tego pisma przesłał dwa jednakowej treści potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W takich okolicznościach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), skargę odrzucił. 2. Nie zgadzając się z powyższym, Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżący w zażaleniu sformułował zarzuty naruszenia art. 178 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi, mimo, iż pełnomocnik w całości wypełnił wezwanie do uzupełnienia braku w postaci pełnomocnictwa. W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Do zażalenia załączono pełnomocnictwo. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. 3.2. Z akt sprawy wynika, że w dniu 9 czerwca 2025 r. (k. 35) zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Pełnomocnik tego samego dnia, drogą ePUAP, nadesłał do Sądu pierwszej instancji pismo informujące o nadesłaniu wraz z nim odpisu pełnomocnictwa oraz z dowodem uiszczenia opłaty sądowej. Do pisma załączono dwa dokumenty (pliki pdf), zgodnie z opisem: 1) "X1.pdf"; 2) "X2.pdf". Sąd pierwszej instancji stwierdził jednak, że w załącznikach do tego pisma przesłano dwa potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i to skutkowało odrzuceniem skargi. W zażaleniu Skarżący zarzucił tego rodzaju rozstrzygnięciu wadliwość, gdyż bazowało ono na błędzie systemu ePUAP, jako że oba załączniki do korespondencji wskazywały ten sam adres (link) w zasobach ePUAP. To zaś oznaczało, że pomimo, iż pełnomocnik dołączył do pisma przewodniego dwa różne dokumenty, to z powodów leżących po stronie ePUAP otwierał się tylko jeden z nich, tj. plik "X2.pdf". Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że pełnomocnik Skarżącej wykazał brak jednoznacznych podstaw do odrzucenia skargi z przyczyny przyjętej w zaskarżonym postanowieniu. Nie uchybiając bowiem terminowi wyznaczonym wezwaniem do uzupełnienia braku skargi nadesłał pismo informujące o przedłożeniu odpisu pełnomocnictwa i do niego załączył dwa załączniki, a jednemu z nich przypisano nazwę "odpis pełnomocnictwa". Z kolei jak wynika z wydruków, obu załączników pisma przewodniego pełnomocnika (karty 40 i 41 akt sądowych), posiadały one ten sam "skrót dokumentu", co zbieżne pozostaje ze wskazaniem w zażaleniu o istnieniu tego samego adresu (linka) dla obu załączników. Tym samym, wobec treści motywów zażalenia, nie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zostało wykonane przez pełnomocnika. W takiej sytuacji postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., podlegało uchyleniu. 3.3. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. 3.4. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Sprawie należy nadać dalszy bieg, gdyż obecnie w aktach sądowych znajduje się pełnomocnictwo (zob. karty 59 i 60 akt sądowych).