I FZ 152/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. P. na zarządzenie przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 234/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień-grudzień 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Skargą z dnia 1 marca 2016 r. H. P. (dalej zwany: "skarżącym") wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 15 stycznia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. Zarządzeniem z 17 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193; dalej: "rozporządzenie RM"). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zarzucił jego wydanie z naruszeniem § 2 ust. 13 rozporządzenia RM poprzez jego niezasadne zastosowanie oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia RM poprzez jego niezastosowanie. W ocenie skarżącego kwalifikacja rozpatrywanej sprawy jako należącej do zobowiązań podatkowych nie jest prawidłowa, bowiem przedmiotem wniesionej przez niego skargi nie jest zobowiązanie podatkowe skarżącego lecz naruszenia proceduralne – w szczególności w zakresie zasady dwuinstancyjności postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości ustalenia podstawy prawnej wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 15 stycznia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień-grudzień 2010 r. Sąd pierwszej instancji wzywając skarżącego do uiszczenia wpisu jego wysokość określił na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM, natomiast w ocenie skarżącego wysokość wpisu w rozpatrywanej sprawie powinna zostać określona na podstawie § 2 ust. 6 tego rozporządzenia. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie w danej instancji. Pismami inicjującymi postępowanie są w rozumieniu art. 220 § 2 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Rodzaj wpisu sądowego determinuje charakter sprawy, w której wniesiono skargę. W konsekwencji decydującą rolę ma to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jeżeli tak, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa powołane wyżej rozporządzenie RM. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z 15 stycznia 2016 r., którą uchylono w całości decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z 30 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień-grudzień 20110 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jest więc tzw. decyzja kasacyjna organu odwoławczego w sprawie z zakresu zobowiązań podatkowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych w sprawach podatkowych dotyczących decyzji kasacyjnych organu odwoławczego pobiera się wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM (por. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 470/11; postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FZ 513/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie kreuje żadnej "należności pieniężnej" o której mowa w art. 231 p.p.s.a., a tym samym nie nakłada na skarżącego obowiązku uiszczenia kwoty pieniężnej. Na tej podstawie stwierdzić należy, że skarga złożona w niniejszej sprawie mieści się w pojęciu spraw, do których uzasadnione jest ustalanie wpisu na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. Przepis ten wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych" nieobjętych wpisem stosunkowym. Sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadministracyjne, które pozostają w związku z zobowiązaniem podatkowym (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2009 r., II FSK 736/09, postanowienie NSA z 21 sierpnia 2013 r., I FZ 356/13; orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, uznając że zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.