I FZ 149/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2746/16 odrzucające skargę P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od marca do grudnia 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 13 grudnia 2016 r., III SA/Wa 2746/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. W., z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej, jak też o zwolnienie od wpisu od skargi wskazując, że nie był w stanie napisać wniosku o zwolnienie z ww. opłaty sądowej z uwagi na operację ręki (połączenie nerwów ręki) i w związku z tym nie mógł też pracować, by zdobyć środki na opłacenie wpisu. Na potwierdzenie powyższego przedłożył kopię zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy w okresie 15.11-26.12.2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Okoliczność nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi nie jest kwestionowana przez skarżącego i nie budzi też wątpliwości w świetle akt sprawy. W tym zaś stanie rzeczy poprawne było zastosowanie w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), zgodnie z którym "skarga (...), od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd." Jednocześnie Sąd drugiej instancji wskazuje, że przywołane w zażaleniu okoliczności (choroba skarżącego, operacja ręki) mogą ewentualnie wspierać argumentację zgłoszonego w tym samym piśmie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże w żaden sposób nie wpływają na kontrolę zaskarżonego postanowienia, a ściślej na dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę, co do zastosowania w sprawie ww. art. 220 § 3 Ppsa. Jak bowiem zauważono, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie wpis nie został opłacony, co w świetle ww. przepisu powodowało konieczność odrzucenia skargi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.